Klimat

Lima, COP 20: Podsumowanie

17 grudnia 2014
min
(galeria fotografii)

Mimo, że minister Pulgar Vidal oraz Christiana Figueres sekretarz UNFCCC przedstawiają minione negocjacje jako sukces, obiektywnie należy stwierdzić, że ich rezultat jest rozczarowujący.

Tegoroczne negocjacje w Limie zakończyły się z ponad 31 godzinnym opóźnieniem, nad ranem w niedziele. W sobotę negocjacje były kilkakrotnie przekładane, a przedstawiciele państw dyskutowali nad ostateczna treścią dokumentu za zamkniętymi drzwiami. Po wielu godzinach oczekiwania w niedziele około 2:30 peruwiański minister środowiska Manuel Pulgar Vidal, zaskoczył wszystkich zebranych w sakli konferencyjnej Lima ogłaszając, że jeżeli nie ma żadnych sprzeciwów to on przyjmuje ostateczny tekst dokumentu i uważa negocjacje za zakończone. Mimo, że minister Pulgar Vidal oraz Christiana Figueres sekretarz UNFCCC przedstawiają minione negocjacje jako sukces, obiektywnie należy stwierdzić, że ich rezultat jest rozczarowujący.

W Limie politycy podjęli następujące decyzje:

  1. Przyszłe zamierzone zobowiązania redukcyjne (INDCs)

    Do końca marca państwa muszą ogłosić wysokość swoich celów redukcyjnych . Państwa nie będą mogły wycofać się ze swoich zobowiązań ani ich zmniejszyć. Państwa nie przeprowadzą jednak przed konferencją klimatyczną w Paryżu oceny swoich zobowiązań, dokona tego ONZ, który przedstawi zbiorczy raport pokazujący czy dotychczasowe zobowiązania wszystkich krajów są wystarczające do ograniczenia wzrostu średniej globalnej temperatury na poziomie 2oC.
     
  2. Zielony Fundusz Klimatyczny (Green Climate Fund)

    Przez ostatnie miesiące państwom rozwijającym się udało się zebrać kwotę przekraczającą 10 mld dol. Jednak w Limie nie przedstawiono planu, który miałby nakreślić sposób w jaki państwa chcą zebrać brakujące prawie 90mld dol. Był to element szczególnie krytykowany przez państwa rozwijające się i te najbardziej narażone na negatywne skutki zmian klimatu.
     
  3. Ograniczenie emisji CO2 do 2020 roku

    Państwa nie ustaliły szczegółów dotyczących ograniczenia emisji szkodliwych gazów do roku 2020. Luka emisyjna wciąż jest otwarta, tak jak dyskusja nad tym, czy kolejny okres zobowiązań redukcyjnych będzie podpisany na 5 czy 10 lat,
     
  4. Koszty zniszczeń i strat spowodowanych przez zmiany klimatu (Loss and Damage)

    Mimo, że w trakcie negocjacji kolejny tajfun pustoszył Filipiny, państwa nie doszły do porozumienia dotyczącego szczegółów kosztów zniszczeń i strat spowodowanych zmianami klimatub. Dla Loss and Damage znalazło się jednak miejsce w preambule dokumentu kończącego negocjacje w ramach COP20.

Z pozytywów:

  1. Ograniczenie emisji po roku 2020

    Państwa zobowiązały się do stopniowego ograniczania emisji CO2 do 2050 roku, tak aby umożliwić transformację światowej gospodarki w kierunku gospodarki nisko- emisyjnej.
     
  2. Marsz klimatyczny w Limie

    Ulicami Limy przeszło w ramach pokojowej demonstracji ponad 15 tysięcy osób, aby zademonstrować swoje poparcie dla ambitnych celów redukcyjnych i oczekiwanie na podpisanie nowego porozumienia klimatycznego.
     
  3. Głos biskupów

    Katoliccy biskupi nawoływali do dekarbonizacji światowej gospodarki i ochrony ludzi mieszkających w najbardziej narażonych na zmiany klimatu miejscach.

Powyższe podsumowanie pokazuje, ze mimo iż podjęte decyzje są pozytywne, to ewidentnie brakuje im szczegółów dotyczących sposobu ich realizacji, implementacji czy egzekwowania zobowiązań. Politycy nie wykorzystali sprzyjającej atmosfery wydarzeń poprzedzających szczyt klimatyczny w Limie i pozostawili najważniejsze decyzje na przyszły rok. Nad szczegółami państwa będą pracować na sesjach roboczych w Genewie i w Bonn, aby na koniec roku w Paryżu móc podpisać nowe porozumienie klimatyczne, które będzie obowiązywało od 2020 roku. Swoimi miałkimi decyzjami politycy pokazali również, że nie słuchają głosu swoich obywateli, którzy wyrażają jawną troskę o zmiany klimatyczne i żądają ambitnego porozumienia dotyczącego redukcji emisji CO2. W Paryżu politycy będą musieli pracować dużo ciężej niż w Limie, aby osiągnąć to, czego oczekuje społeczeństwo i wymaga nauka.

autor: Paulina Szabat

Strategie zamierzonych krajowych zobowiązań redukcyjnych (INDCs)

INDCs są swojego rodzaju klamrą zbierającą krajowe i międzynarodowe cele redukcyjne. W świetle nowych warunków ekonomicznych i geopolitycznych należy przyjąć bardziej szczegółowe podejście do określania nowych zobowiązań redukcyjnych. więcej

Zielony Fundusz Klimatyczny (Green Climate Fund, GFC)

powstał na mocy decyzji podjętej na szczycie klimatycznym w Kopenhadze w 2009 . Jest to element mechanizmu finansowego UNFCCC Jest to instrument służący do przekierowania pieniędzy do krajów rozwijających się w celu implementacji polityki klimatycznej.
Pieczę nad funduszem sprawuje 24-osobowy zarząd, zbudowany na zasadzie równości z krajów rozwiniętych i rozwijających się. Powiernikiem jest Bank Światowy.
Celem GFC jest zebranie kwoty, która przyczyni się do założeń wyznaczonych przez środowisko międzynarodowe w zwalczaniu zmian klimatu. Fundusz promuje transformacje w kierunku niskoemisyjnej gospodarki oraz redukcję emisji gazów cieplarnianych.r.
więcej
tytul: Termo - modernizacja nie(d)oceniona.tytul: Opowieść wigilijnatytul: Zamaskowane uzdrowiska.tytul: (O)cena powietrza w Polscetytul: Pieniądz rządzi ... klimatem.tytul: Lima: 13 dzien negocjacjitytul: Strategie zamierzonych krajowych zobowiązań redukcyjnych (INDCs) tytul: Polskie uzależnienie od węgla
view_list  inne artykuły z tematu Klimat:
mh

Klimat i nauka vs polityka

Obecna sytuacja klimatyczna wymaga drastycznych działań. Trudno ukryć, że większość tych działań i trudnych decyzji musi zostać podjęta przez polityków.

mh

COP 23 w Bonn – antynagroda dla Polski, szacunek dla Syrii, wstyd dla USA

Tego można się było spodziewać. Polska została laureatem nagrody „Skamielina dnia”. Ale są inne rewelacje - nie wiadomo tylko czy się cieszyć, czy zapłakać

mh

Rozpoczął się Szczyt Klimatyczny COP 23 w Bonn - Między porozumieniem Paryskim a Katowickim

Warto utworzyć nagrodę imienia Scarlet O’Hary. Przyznawana byłaby wszystkim tym, którzy lubią odkładać sprawy na przyszłość. Nikt tak pięknie bowiem jak bohaterka „Przeminęło z wiatrem” nie mówił: „Nie chcę teraz o tym myśleć. Pomyślę o tym jutro”.

mh

Zmiana klimatu w Bundestagu – złość i rozczarowanie

Sukces Alternatywy dla Niemiec w ostatnich wyborach do Bundestagu najczęściej tłumaczony jest jako odpowiedź na zbyt progresywną politykę migracyjną rządów Merkel. Powodów jest jednak więcej a poszukiwania prędzej czy później trafią na trop polityki energetycznej i klimatycznej. Dlaczego największa wygrana populistycznej partii wydarzyła się w regionach odkrywkowych? I co ma wspólnego brak pewności ze złością?

mh

Wokół szczytu klimatycznego COP 22 w Marrakeszu – Trzeźwość i sarmatyzm

Po happeningowym Paryżu, trzeźwy Marrakesz. Musimy się bardziej starać, aby zachować dobry klimat

pokaż więcej touch_app
 
link terra
Materiały zgromadzone na serwisie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.