Formularz proponowanych korekt projektu ustawy o ochronie przyrody - do druku sejmowego 1982 z  4.09.2003

Nr art., ust. pkt	Proponowany zapis	Uzasadnienie	
Art 4 ust 1	Dodać " planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej"	Specyficzny rodzaj planów zagospodarowania przestrzennego, wynikający nie z Ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a z Ustawy o obszarach morskich, wymaga odrębnego wymienienia.	
Art 7 ust 2	Dodać "utrzymania procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów"	Ten cel także może i powinien być realizowany w parku narodowym (np. obszary ochrony ścisłej), a jest jednym z celów ochrony przyrody zgodnie z Art 1. Brak tego celu wśród celów parku narodowego można odczytać jako wsparcie dla istniejących, złych tendencji w ochronie niektórych parków narodowych, polegających na próbie sztucznego kształtowania i przebudowy przyrody parku narodowego w celu dostosowania jej do wymyślonych wzorców.
	
Art 9 ust 2	Słowa " uzgodnieniu z właściwymi miejscowo organami zainteresowanych jednostek samorządu terytorialnego" zastąpić słowami " po zaopiniowaniu, w terminie jednego miesiąca od dnia przedłożenia tych zmian"	Obecnie projektowana regulacja uzależniaja realizację celów państwowych i "ogólnonarodowych" od zgody lokalnego samorządu terytorialnego. Jest sprzeczność z Art 5 ust 2 Ustawy, ponieważ sprzeciw samorządu terytorialnego może uniemożliwić organom administracji publicznej wykonanie obowiązku wynikającego z Art 5 ust 2 (np. może uniemożliwić Rządowi zapewnienie odpowiednich warunków prawnych do ochrony przyrody przez utworzenie potrzebnego parku narodowego). Tym dziwniejsze, że w projekcie nowej ustawy do utworzenia parku krajobrazowego wymaga się tylko opinii gminy (obecnie konieczne jest uzgodnienie z gminą).	
Art 9 ust 4.	Skreślić	Dla skutecznej ochrony obszarów morskich potrzebne jest włączenie ich do parku narodowego na takich samych zasadach jak lądowych, tj. jako zasada oddanie ich w zarząd Parkowi a nie Urzędowi Morskiemu - tak samo jak np. w aktualnym Prawie Wodnym zrobiono z wodami śródlądowymi, też wyłączając je z kompenetcji RZGW na rzecz dyrektora Parku.	
Art 9 ust 6	Po słowach "miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego" dodać słowa ", decyzji o warunkach zabudowy terenu oraz decyzji o lokalizacji celu publicznego, a także projekty studiów uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego gmin"	11 lipca b.r. weszła w zycie nowa ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzje te są obecnie sposobem ustalania lokalizacji inwestycji w sytuacji gdy nie ma sporządzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Również od 11 lipca b.r. wzrosła rola studium uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego, które stało się wiążące dla organów gmin przy sporządzaniu planów.	
Art 9 ust 6	Po slowach " w części dotyczącej parku narodowego" dodać słowa "i jego otuliny"	Otulina jest po to, by nie lokalizować w niej działań mogących niekorzystnie wpływnąć na park narodowy. Musi więc istnieć narzędzie zapobiegające lokalizacji takich działań, wlaściwym narzędziem jest plan zagospodarowania przestrzennego. Uzgodnieniu więc muszą podlegać także projekty planów dotyczące otuliny, oczywiście słusznie zastrzeżono że tylko "w zakresie ustaleń mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku narodowego". Brak tego słowa niweczy zupełnie sens otuliny parku narodowego	
Art 11 ust. 1	Słowa " udostępniany w celach turystycznych, naukowych, edukacyjnych w sposób" zastąpić słowami "jest udostępniany społeczeństwu, przede wszystkim w celach turystycznych, naukowych, edukacyjnych"	Zapsi wymaga urealnienia, parki narodowe bywają udostępniane społeczeństwu także w innych celach. Amatorski połów ryb, zbieranie runa leśnego, ruch narciarski wykraczają poza "cele tursytyczne, naukowe i edukacyjne", a są to formy udostępnienia parku narodowego przewidziane w Art 14. Przy obecnie projektowanych zapisach, może powstać błędne wrażenie, że dyrektor parku narodowego wyznaczając miejsca udostępnione do tych aktywności w trybie Art 14, nie jest związany planem ochrony parku narodowego, który zgodnie z Art 11 określa tylko miejsca możliwe do udostępnienia w celach turystycznych, naukowych i edukacyjnych, co byłoby absurdem.
Natomiast podkreślenie priorytetu dla celów turystycznych, naukowych i edukacyjnych jest zasadne.
	
Art 14 ust. 1 pkt 1)	Skreślić słowa " z wyjątkiem  obiektów i urządzeń służących celom parku narodowego albo rezerwatu przyrody"	Jeżeli potrzeba budowy takich obiektów wynika z planu ochrony lub rocznych zadań ochronnych, to wyjątek jest niepotrzebny w świetle ust 2. pkt 1).
Jeżeli natomiast budowa taka jest sprzeczna z planem ochrony, albo planu ochrony nie sporządzono, to nie powinna być dozwolona; nie ma wtedy żadnej gwarancji że nie stworzy ona zagrożenia wewnętrznego (ust. 1 pkt 3). Znane są z przeszłości przykłady zbudowania obiektów szkodliwych pod pozorem że miały one być "służace celom parku narodowego"	
Art 14 ust 2 pkt 2)	Zmienić na: "wykonywania czynności nie ujętych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych za zgodą organu ustanawiającego plan ochrony lub zadania ochronne, wydawaną w przypadku konieczności likwidacji nagłych zagrożeń;"	Według projektu, powołując się na konieczność likwidacji nagłych zagrożeń, można będzie w parku narodowym lub rezerwacie przyrody zrobić wszystko, bez jakiejkolwiek procedury pytania kogokolwiek o zgodę. Oznacza to również, że minister lub wojewoda (w praktyce: wojewódzki konserwator przyrody) mógłby w trybie decyzji, a więc z pominięciem całej procedury konsultacji, opiniowania i publikacji, wyrazić zgodę na sprzeczne z planem ochrony działania w parku narodowym lub rezerwacie, np. na cięcia rębne w starodrzewiach. W przeszłości wielokrotnie występowały w parkach narodowych i rezerwatach nadużycia w tej sferze, projektowany zapis otwiera drogę do ich występowania także w przyszłości.
Obecny zapis w projekcie jest pozornie drobną, ale bardzo niebezpieczną i otwierającą drogę do nadużyć zmianą w stosunku do obecnie obowiązującej regulacji, organiczającej prawo do wydawania przez ministra lub wojewodę zgody na działania "pozaplanowe" do sytuacji nagłych zagrożeń.
Nie po to wprowadza się w ustawie tryb ustanawiania planu ochrony lub zadań ochronnych w formie aktu prawnego, by dawać komukolwiek prawo do stosowania dowolnych odstępstw od nich w trybie decyzji. 	
Art 16 ust 1.	W pkt 2) dodać na końcu "jeżeli technologia prac uniemożliwia przestrzeganie zakazu".
W pkt 3) skreślić słowa " oraz budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych"
W pkt 4) skreślić słowa " jeżeli nie jest ono związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej lub robót związanych z ochroną przeciwpowodziową"
W pkt. 6) skreślić słowa " albo utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych"
W pkt. 7) skreślić słowa " oraz racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej i rybackiej"	Konstrukcja wielu zakazów jest w obecnym projekcie absurdalna, ponieważ "zakazuje się określonej czynności, z wyjątkiem sytyacji, w których jest ona zwykle wykonywana".
Pkt 2) - proponuje się zastosować konstrukcję analogiczną do Art 45 i 46, oraniczającą zwolnienie od tego zakazu do sytuacji, gdy jego przestrzeganie jest niemożliwe z przyczyn technologicznych
Pkt 3) - Zrozumiały jest priorytet prac służących zapewnieniu bezpieczeństwa, ale niezasadna jest nadrzędność potrzeb wszelkich urządzeń wodnych (także nie będących celem publicznym i nie służących ochronie przed powodzią !) nad ochroną przyrody. 
Pkt 4) - Ani racjonalna gospodarka rolna, ani leśna, ani ochrona przeciwpowodziowa nie wymaga wypalania roślinności lub jej szczątków.
Pkt 6) - Zrozumiały jest priorytet prac służących zapewnieniu bezpieczeństwa, ale niezasadna jest nadrzędność potrzeb wszelkich urządzeń wodnych (także nie będących celem publicznym i nie służących ochronie przed powodzią !) nad ochroną przyrody.
Pkt 7) - To przecież potrzebami racjonalnej gospodarki jest zawsze uzasadniane zmienianie stosunków wodnych. Przed tym właśnie ma park krajobrazowy zabezpieczać.	
Art 16 ust 3	Słowa " przeprowadzone postępowanie o oddziaływaniu na środowisko nie wykazało niekorzystnego wpływu na przyrodę parku krajobrazowego" zastąpić słowami: " przeprowadzone postępowanie o oddziaływaniu na środowisko wykazało brak niekorzystnego wpływu na przyrodę parku krajobrazowego"	Aby nie wykazać negatwynego wpływu, wystarczy go po prostu nie badać! Ten zapis będzie stymulował sporządzanie złych ocen oddziaływania na środowisko, pomijających wpływ na park krajobrazowy lub wykonywanych na podstawie nie w pełniskopletowanych danych źródłowych (Jak napisano w jednej z ocen oddziaływania na środowisko "gatunków chronionych nie stwierdzono, ale też ich specjalnie nie szukano") - co jest sprzeczne z intencją autorów projektu ustawy.	
Art 17-20	Dodać fragmenty oznaczone drukiem kolorowym:
Art. 17. 1. Dla obszarów objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 5, sporządza się i realizuje plan ochrony. 
2. Plan ochrony, o którym mowa w ust. 1,  ustanawia się w ciągu 5 lat od dnia utworzenia parku narodowego, uznania obszaru za rezerwat przyrody, utworzenia parku krajobrazowego albo wyznaczenia obszaru Natura 2000

Art. 18. 1. Projekt planu ochrony sporządza dla:
1)	parku narodowego - dyrektor parku narodowego;
2)	rezerwatu przyrody - organ, który uznał dany obszar za rezerwat przyrody lub po uzgodnieniu z tym organem - zarządzający albo nadzorujący rezerwat;
3)	parku krajobrazowego - dyrektor parku krajobrazowego lub dyrektor zespołu parków krajobrazowych. 
4)	obszaru Natura 2000 - nadzorujący obszar
2. Projekt planu ochrony podlega zaopiniowaniu przez właściwą terytorialnie radę gminy; niezłożenie opinii w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu planu ochrony uznaje się za akceptację tego projektu. 
3. Projekt planu ochrony dla rezerwatu przyrody, o którym mowa w art. 12 ust. 3, wymaga akceptacji ministra właściwego do spraw środowiska.
4. Ustalenia zawarte w planie ochrony, w zakresie infrastruktury technicznej, ochrony środowiska, obszarów wyłączonych z zabudowy, zagospodarowania turystycznego i sposobów użytkowania gruntów oraz zakazy dla form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6-9, są wiążące dla miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. 
5. Minister właściwy do spraw środowiska ustanawia, w drodze rozporządzenia, plan ochrony dla obszarów objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 5 i art. 12 ust. 7, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu od dyrektora parku sporządzającego projekt planu lub odmawia jego ustanowienia, jeżeli plan nie będzie realizował celów ochrony przyrody; plan ochrony może być zmieniony jeżeli wynika to z potrzeb ochrony przyrody.  
5a. Jeżeli obszar Natura 2000 obejmuje tereny użytkowane rolniczo lub wody oddane do rybackiego korzystania, minister właściwy do spraw środowiska ustanawia plan ochrony, o którym mowa w ust. 1, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi i ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej
6. Wojewoda ustanawia, w drodze rozporządzenia, plan ochrony dla obszarów objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu planu przedłożonego przez sporządzającego projekt planu lub odmawia jego ustanowienia, jeżeli plan nie będzie realizował celów ochrony przyrody; plan ochrony może być zmieniony jeżeli wynika to z potrzeb ochrony przyrody. 
7. Plan ochrony dla rezerwatu przyrody, o którym mowa w art. 12 ust. 3, położonego na terenie kilku województw, ustanawia wojewoda, na terenie którego znajduje się największa powierzchnia tego rezerwatu, w porozumieniu z właściwymi wojewodami.
8. Plan ochrony dla parku krajobrazowego, położonego na terenie kilku województw, ustanawia wojewoda, na którego terenie znajduje się siedziba tego parku, w porozumieniu z właściwymi wojewodami.  
9. Plan ochrony ustanowiony dla parku narodowego, rezerwatu przyrody, parku krajobrazowego, powinien być zintegrowany z planem ochrony ustanowionym dla obszaru Natura 2000, jeżeli obszar ten został wyznaczony na terenie parku narodowego, rezerwatu przyrody lub parku krajobrazowego
Art. 19. 1. Plany ochrony dla parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych oraz obszarów Natura 2000 sporządza się na okres 20 lat, z uwzględnieniem: 
1) charakterystyki i diagnozy (oceny) stanu przyrody; 
2) identyfikacji i oceny istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych; 
3) charakterystyki i oceny uwarunkowań społecznych i gospodarczych; 
4) analizy skuteczności dotychczasowych sposobów ochrony; 
5) charakterystyki i oceny stanu zagospodarowania przestrzennego. 
2. Prace przy sporządzaniu planów ochrony, o których mowa w ust. 1, polegają na:
      1) diagnozie stanu zasobów przyrody, tworów i składników przyrody, walorów krajobrazowych, wartości kulturowych oraz istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych, która może być wykonana w formie szczegółowych opisów;
     2) opracowaniu koncepcji ochrony zasobów przyrody, tworów i składników przyrody, wartości kulturowych, a także eliminacji lub ograniczania istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych;
     3) wskazaniu zadań ochronnych z podaniem rodzaju, zakresu i lokalizacji.      
3. Plan ochrony dla parku narodowego oraz rezerwatu przyrody uwzględnia: 
1) cele ochrony przyrody oraz przyrodnicze i społeczne uwarunkowania ich realizacji; 
2) identyfikację oraz sposoby eliminacji lub ograniczania istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych oraz ich skutków; 
3) wskazania obszarów ochrony ścisłej, czynnej i krajobrazowej; 
4) działania ochronne na obszarach ochrony ścisłej, czynnej i krajobrazowej, z podaniem rodzaju, zakresu i lokalizacji tych działań;
5) wskazanie obszarów i sposoby ich udostępniania dla celów naukowych,   edukacyjnych, turystycznych i rekreacyjnych; 
6) wskazanie miejsc, w których może być prowadzona działalność wytwórcza lub handlowa;
7) ustalenia do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń zewnętrznych.
4. Plan ochrony dla parku krajobrazowego uwzględnia: 
1) cele ochrony przyrody, oraz przyrodnicze, społeczne i gospodarcze uwarunkowania ich realizacji; 
2) identyfikację oraz sposoby eliminacji lub ograniczania istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych oraz ich skutków; 
3) wskazanie obszarów realizacji działań ochronnych; 
4) zakres prac związanych z ochroną przyrody i kształtowaniem krajobrazu;
5) wskazanie obszarów udostępnianych dla celów naukowych, dydaktycznych, edukacyjnych, turystycznych, rekreacyjnych i dla innych form gospodarowania oraz sposobów korzystania z tych obszarów; 
6) ustalenia do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń zewnętrznych.
5. Plan ochrony dla obszaru Natura 2000 uwzględnia:
1) opis zidentyfikowanych i ocenę istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych  oraz sposoby eliminacji lub ograniczania tych zagrożeń i ich skutków;
2) opis warunków zachowania lub przywrócenia właściwego stanu siedlisk i gatunków, o których mowa w ust. 2;
3) wykaz zadań ochronnych, z określeniem sposobu ich wykonywania, rodzaju, zakresu i  lokalizacji, na okres stosowny do potrzeb;
4) zakres monitoringu przyrodniczego.
6. Organ sporządzający plan ochrony sporządza co 6 lat ocenę realizacji ustaleń planu ochrony zawierającą informacje dotyczące podejmowanych działań ochronnych oraz wpływu tych działań na realizację celów ochrony, a także wyniki monitorowania i nadzoru tych działań.

Art. 20. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi dla parku narodowego, rezerwatu przyrody, parku krajobrazowego, obszaru Natura 2000 w drodze rozporządzenia:
   1) tryb sporządzania projektu planu ochrony;
   2) zakres prac dla potrzeb sporządzenia projektu planu ochrony;
   3) zakres i sposoby ochrony zasobów przyrody, tworów i jej składników.
2. Minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, będzie się kierował potrzebą ochrony zasobów przyrody, tworów i składników przyrody żywej i nieożywionej w parkach narodowych, rezerwatach przyrody oraz parkach krajobrazowych, a także potrzebą ochrony siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk roślin i zwierząt na obszarach Natura 2000, z uwzględnieniem możliwości technicznych, organizacyjnych, finansowych, poziomu wiedzy i nauki w zakresie ochrony przyrody.
	W obecnym projekcie jest niezrozumiałe, dlaczego plan ochrony obszaru Natura 2000 został ujęty jako coś zupełnie innego niż plan ochrony parku narodowego, rezerwatu przyrody czy parku krajobrazowego. W rezultacie takiego ujęcia powstały niekonsekwencje, bo plan ochrony obszaru Natura 2000, przeciwnie niż inne plany ochrony:
- nie jest opiniowany przez Rady Gmin
- ustalenia nie są wiążące dla zagospodarowania przestrzennego (i nie zawiera ustaleń do planów zagospodarowania przestrzennego
- minister nie może odmówić ustanowienia sporządzonego planu, nawet jeżeli jest zły
- nie ma określonego terminu sporządzenia planów
Dla uproszczenia i ujednolicenia warto przenieść regulacje dotyczące planu ochrony obszaru Natura 2000 do rozdziału poświęconego planom ochrony innych form ochrony przyrody i poddać je takim samym regulacjom.
	
Art 19 ust 1.	Słowa "20 lat" zastąpić słowami "10 lat"	Nie jest możliwe skuteczne i sensowne planowanie ochrony przyrody na 20 lat naprzód. Pokazuje to zresztą także obecna praktyka. Można obawiać się że już po 5-7 latach sporządzane dziś plany ochrony okażą się nie w pełni przydatne i będą wymagały rewizji, co jednak będzie utrudnione przez określony w ustawie,  20-letni okres ich obowiązywania. Dążenie do oszczędności kosztów sporządzania planów ochrony przesłania tu sens ich istnienia i funkcjonowania. Nigdzie na świecie nie próbuje się konstruować planów ochrony i zarządzania obszarów chronionych na tak długie okresy.	
Art 23 ust. 1	Dodać punkt 1): " realizacji  przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne, w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984 i Nr 233, poz. 1957 oraz z 2003r. Nr 46, poz. 392 i Nr 80, poz. 721)" i przenumerować dalsze punkty odpowiednio.	Brak możliwości wprowadzenia tego zakazu (obecnie jest taka możliwość i jest stosowana) pozbawia tę formę ochrony praktycznego sensu. W OChK będzie obowiązywał zakaz niszczenia nor lisich, ale nie zakaz lokalizacji wielkiej żwirowni, spalarni śmieci, przemysłowej fermy świń, fabryki...	
Art 23 ust 1	W pkt 1) dodać na końcu "jeżeli technologia prac uniemożliwia przestrzeganie zakazu".
W pkt 2) skreślić słowa " oraz budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych"
W pkt 3) skreślić słowa " jeżeli nie jest ono związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej lub robót związanych z ochroną przeciwpowodziową"
W pkt. 5) skreślić słowa " albo utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych"
W pkt. 6) skreślić słowa " oraz racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej i rybackiej"	Patrz uzasadnienie do proponowanej zmiany Art 16.	
Art 28 i Art 29	Skreślić 	Treść przenieść do Art 17-20	
Art 41 ust 1.	W pkt 2) skreślić słowa " oraz budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych"
W pkt. 4) skreślić słowa " oraz racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej i rybackiej"
W pkt 9) dodać na końcu "jeżeli technologia prac uniemożliwia przestrzeganie zakazu".	Patrz uzasadnienie do proponowanej zmiany Art 16.	
Art 41 ust. 1	Po punkcie 9) dodać punkt 9a): "amatorskiego połowu ryb oraz polowania na obszarach użytków ekologicznych, utworzonych dla ochrony stanowisk, siedlisk lub ostoi zwierząt chronionych"	Dla skutecznej ochrony stanowisk zwierząt chronionych (a jest to jeden z powodów tworzenia użytków ekologicznych, w myśl Art 38) taki zakaz może być niekiedy konieczny.	
Art 41 ust. 1	Po punkcie 7) dodać punkt 7a): "budowy budynków i budowli"	Dla skutecznej ochrony walorów widokowych zespołu przyrodniczo-krajobrazowego zakaz taki może być niekiedy niezbędny. Zakaz zmiany użytkowania ziemi (pkt 7) nie wystarcza, ponieważ np. budowa siedliska rolniczego formalnie nie jest zmianą użytkowania ziemi.	
Art 44 ust. 1. pkt 1a), 2a), 3a.	Wykreślić słowa "z wyszczególnieniem gatunków wymagających ochrony czynnej"	Każdy zagrożony gatunek może niekiedy wymagać ochrony czynnej; w ramach jednego gatunku niektóre populacje powinny być chronione biernie, inne czynnie. Potrzebna forma ochrony zależy od sytuacji gatunku i jego konkretnych populacji, tego się nie da ustalić rozporządzeniem. Zapis wg projektu ustawy spowodowałby, że organy ochrony przyrody nie poczuwałyby się do obowiązku czynnej ochrony gatunków nie ujętych w wykazie, bo 'minister ustalił, że one tego nie wymagają'.	
Art 49 ust 4. pkt 3)	Dodać na końcu ", których ograniczenie w inny sposób jest niemożliwe"	Dać pierwszeństwo "przyżyciowym" metodom ograniczenia szkód, np. za pomocą różnych technicznych urządzeń ochronnych. Ograniczyć prawo do fizycznej likwidacji bobrów, kormoranów, wydr do sytuacji, w których naprawdę nie ma innych rozwiązań. Wobec istniejącej niekiedy presji na odstrzały, wojewoda może być za słaby, by się jej skutecznie przeciwstawić.	
Art 49 ust 4.	Punkt 1) wydzielić jako ustęp 4a, a punkty 2)-5) przenumerować odpowiednio na 1)-4)	Obecny punkt 1) powinien być warunkiem obligatoryjnym, a punkty 2)-5) przesłankami dopuszczalności (wystarczy, że zachodzi jedna z nich).  Ich łączne wyliczenie w obecnym projekcie oznacza, że gdy jest spełniony np. tylko punkt 3), ale nie inne punkty, to wydanie zezwolenia jest dopuszczalne.	
Art 52 ust 1.	Słowa " polegające na przenoszeniu tych gatunków do innych miejsc, eliminowaniu przyczyn ich zagrożenia, podejmowaniu ochrony ex situ oraz tworzeniu warunków do ich rozmnażania" zastąpić słowami " polegające na eliminowaniu przyczyn ich zagrożenia, prowadzeniu, w razie potrzeby, czynnej ochrony tych gatunków, tworzeniu warunków do ich rozmnażania, a w razie konieczności do innych miejsc i  podejmowaniu ochrony ex situ" 	1. W zamian za proponowane skreślenia w Art 44
2. Uporządkowanie i właściwa priorytetyzacja pożądanych sposobów działania.	
Art 80 ust. 1 pkt 11)	Dodać na końcu "lub z potrzeb ochrony form ochrony przyrody wymienionych w Art. 6."	Zwolnić w pełni z opłat usuwanie drzew i krzewów wykonywane w związku z ochroną przyrody - na podstawie planów ochrony, zadań ochronnych, bądź potrzeb ochrony czynnej ustalonych w akcie tworzącym formę ochrony przyrody.
Obecnie proponowany zakres zwolnienia - tylko ochrona roślin, grzybów i zwierząt gatunkowo chronionych - jest za wąski. Można sobie wyobrazić np. potrzebę usuwania drzew i krzewów z płatu cennego nieleśnego siedliska przyrodniczego, w którym nie ma jednak roślin ani zwierząt chronionych.	
po Art 87	Dodać Art 87a ""Zadania i kompetencje wojewody w zakresie ochrony przyrody na obszarach morskich wykonuje minister właściwy do spraw środowiska"
[opcjonalnie "... Dyrektor Urzędu Morskiego"], ale jakiś organ w zastępstwie wojewody trzeba określić.
	Obszary morskie stanowią ok. 17% terenu zarządzanego przez Rzeczpospolitą Polską i mają wielkie znaczenie dla ochrony różnorodności biologicznej. Morskie gatunki są na listach gatunków chronionych, a morskie siedliska - na liście siedlisk chronionych. Z konwencji HELCOM a także z polskiej strategii ochrony różnorodności biologiczej wynika konieczność stworzenia morskich obszarów chronionych. Obszary morskie są też zagrożone, np. lokalizacją w morzu elektrowni wiatrowych. Tymczasem obszary morskie nie należą do żadnego województwa ani gminy, nie podlegają jurysdykcji żądnego wojewody. 
Ustawa przyznaje wojewodzie określone zadania i kompetencje w zakresie ochrony przyrody. Nie wiadomo, kto ma realizować te zadania i kompetencje na obszarach morskich?
Poprawka ma umożliwić (ustalić tryb) tworzenie morskich rezerwatów przyrody, obejmowanie obszarów morskich granicami parków krajobrazowych, tworzenie morskich stref ochronnych stanowisk zwierząt i roślin chronionych, zawieranie umów dotyczących określonych sposobów użytkowania itp. Ma także ustalić organ obowiązany do gromadzenia dokumentacji stanu przyrody obszarów morskich.	
Art 116 ust 1.	Skreślić słowa " na obszarach objętych formami ochrony przyrody"	Art 116 jest sposobem wykonania Art 115, którego zastosowanie ma charakter powszechny i nie jest uzależnione od objęcia  obszaru formami ochrony przyrody.	
Art 149 ust 1	Dodać na końcu słowa "do czasu sporządzenia planów ochrony  na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej niż 7 lat"	Nowa ustawa określa nowe reguły sporządzania planów ochrony (albo deleguje Ministrowi upoważnienie do określenia tych reguł w rozporządzeniu), tymczasem zachowuje na 18-20 lat ważność planów ochrony sporządzonych wcześniej, nie zawsze zgodnie z tymi regułami! Zmiany wprowadzane nową ustawą są na tyle istotne, że plany ochrony powinny być obligatoryjnie zrewidowane i dostosowane do nowych regulacji. Ważność dotychczasowych planów ochrony powinna być więc ograniczona do rozsądnego czasu.
Istniejące plany ochrony dla parków narodowych, rezerwatów i parków krajobrazowych w całości włączonych do sieci Natura 2000 także muszą być stosunkowo szybko dostosowane do wymogów sieci - aby stały się "zintegrowane z planami ochrony obszaru Natura 2000"