Klub Przyrodników	
	ul. 1 Maja 22, 66-200-Świebodzin
Konto: BZ WBK SA o/Świebodzin nr 571090 1593 0000 0000 5901 5348
tel./fax 068 3828236,   e-mail: lkp@lkp.org.pl,   http:// www.lkp.org.pl	

Formularz proponowanych korekt projektu ustawy o ochronie przyrody

Nr art., ust. pkt	Proponowany zapis	Uzasadnienie	
Art 5	Dodać ust 1:
"Ochrona przyrody jest interesem prawnym każdego obywatela oraz organizacji społecznych działających na jej rzecz" 	Prawo zagospodarowania przestrzennego i prawo budowlane rozwija się w kierunku ograniczającym prawo udziału w odpowiednich postępowaniach wyłącznie do osób mających w tym interes prawny (por. uchwalona nowelizacja ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Proponujemy zapis, który umożliwi organizacjom ekologicznym i osobom zainteresowanym ochroną przyrody występowanie na rzecz ochrony przyrody - jako interesu społecznego - także po tych zmianach.
	
Po Art 11	Dodać Art 11a:
"Zadania i kompetencje wojewody w zakresie ochrony przyrody na obszarach morskich wykonuje minister właściwy do spraw środowiska"	Obszary morskie stanowią ok. 17% terenu zarządzanego przez Rzeczpospolitą Polską i mają wielkie znaczenie dla ochrony różnorodności biologicznej. Morskie gatunki są na listach gatunków chronionych, a morskie siedliska - na liście siedlisk chronionych. Z konwencji HELCOM a także z polskiej strategii ochrony różnorodności biologiczej wynika konieczność stworzenia morskich obszarów chronionych. Obszary morskie są też zagrożone, np. lokalizacją w morzu elektrowni wiatrowych. Tymczasem obszary morskie nie należą do żadnego województwa ani gminy, nie podlegają jurysdykcji żądnego wojewody. Poprawka ma umożliwić (ustalić tryb) tworzenie morskich rezerwatów przyrody, obejmowanie obszarów morskich granicami parków krajobrazowych, tworzenie morskich stref ochronnych stanowisk zwierząt i roślin chronionych, zawieranie umów dotyczących określonych sposobów użytkowania itp. Ma także ustalić organ obowiązany do prowadzenia dokumentacji stanu przyrody obszarów morskich (Art 71)	
Art. 15. ust. 1
Także art. 13  ust. 1, art. 14 ust 1, art 16 ust. 1	Zmienić na:
" Członków rady naukowej parku narodowego, na kadencję trwającą 3 lata w liczbie 10-20, powołuje, w drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw środowiska spośród działających na rzecz ochrony przyrody przedstawicieli nauki, praktyki, właściwego terytorialnie samorządu gminnego i organizacji ekologicznych, działających na rzecz ochrony przyrody"
Analogicznie dla PROP, WKOP, rady parku krajobrazowego.	Obecne sformułowanie jest niejasne i może sugerować, że to tylko organizacje ekologiczne mają "działać na rzecz ochrony przyrody", a dowolny przedstawiciel nauki, praktyki lub samorządu może być powołany w skład rady. Propozycja zmiany szyku wyrazów wyjaśni, że "działającym na rzecz ochrony przyrody" musi być każdy przedstawiciel wymienionych dalej grup, aby mógł być powołany do rady. Takie zresztą jest brzmienie obecnie obowiązującego przepisu (choć niekoniecznie praktyka). 	
Art 15 ust 3	3. Do zadań rady naukowej parku narodowego, w odniesieniu do danego parku narodowego, należy w szczególności:
1) ocena stanu jego zasobów przyrodniczych i kulturowych;
1a) opiniowanie projektu planu ochrony i zadań ochronnych
2) ocena realizacji planu ochrony, rocznych zadań ochronnych i skuteczności zabiegów ochronnych;
3) opiniowanie programów badawczych i ekspertyz w zakresie ochrony przyrody;
4) przedstawianie wniosków i opinii w sprawach ochrony przyrody i funkcjonowania parku narodowego ie funkcjonowania pracowni naukowo-edukacyjnej oraz turystycznego udostępniania parku.
5) opiniowanie projektów inwestycji i programów wpływających na park narodowy	Proponujemy redakcję analogiczną do zadań WKOP i PROP, oczywiście z dostosowaniem do specyfiki parku narodowego.
W obecnej redakcji rada naukowa parku narodowego miałaby prawo do przedstawiania wniosków wyłącznie na tematy związane z badaniami naukowymi, edukacją i udostępnieniem parku, a nie miałaby takiego prawa w stosunku do innych spraw dotyczących ochrony parku! Rada nie ma więc prawa doradzania, w jaki sposób Park powinien być chroniony. Byłoby to zasadnicze ograniczenie kompetencji Rad w stosunku do obecnej praktyki.
W obecnej redakcji zarówno plan ochrony jak i zadania ochronne mogłyby być sporządzone i zatwierdzone bez żadnego opiniodawczego udziału rady parku, co oznacza, że grono osób uznanych za najbardziej kompetentne w sprawach danego parku narodowego zdaniem ustawodawcy nie powinno się wtrącać do planowania ochrony na terenie parku. Zwracamy uwagę, że niewłaściwa praktyka pomijania rad parków przy ustanawianiu rocznych zadań ochronnych ma i obecnie niekiedy miejsce, zagrożenie to nie jest więc tylko teoretycznie.
Proponowany punkt 5) umożliwi radzie zabranie głosu na temat pojawiających się "zagrożeń zewnętrznych" dla parku narodowego, ze względu na autorytet rad może to w wielu przypadkach być znaczące dla ochrony parku.
	
Art 16. ust 4.	Do zadań rady parku krajobrazowego lub rady zespołu parków krajobrazowych, w odniesieniu do danego parku krajobrazowego lub danego zespołu parków krajobrazowych, należy w szczególności:
1) ocena stanu zasobów przyrodniczych i kulturowych oraz programów ochrony przyrody;
1a) opiniowanie projektu planu ochrony
2) ocena realizacji planu ochrony i innych zadań z zakresu ochrony przyrody;
3) opiniowanie programów edukacyjnych i ocena ich realizacji;
4) opiniowanie projektów i programów działalności  parku w zakresie ochrony przyrody, a także naukowej, turystycznej i rekreacyjnej
5) opiniowanie projektów inwestycji i programów wpływających na park krajobrazowy	Analogicznie jak wyżej	
Art 18. ust 2	Okres przejściowy na sporządzenie pierwszego planu ochrony przedłużyć do 10 lat	W wielu województwach okres 5-letni jest nierealny i na pewno nie zostanie dotrzymany. Przymus wywiązania się z obowiązku ustawowego może spowodować pogorszenie jakości opracowywanych projektów planów, przez niepotrzebne "spiętrzenie" wszystkich prac nad planami.
W połączeniu z propozycją skrócenia do 10 lat okresu obowiązywania planów (zob. niżej) proponowane rozwiązanie umożliwiłoby równomierne rozłożenie potrzebnych prac nad planami w czasie, co przyczyniłoby się do poprawienia jakości planów oraz umożliwiłoby bardziej równomierny rozwój sztuki ich sporządzania.	
Art 18 ust 4	Po słowach "obszarów wyłączonych z  zabudowy" dodać po przecinku "form zabudowy"	Formy zabudowy są bardzo istotnym elementem krajobrazu kulturowego, będącego istotnym przedmiotem ochrony w parkach krajobrazowych a także jednym z przedmiotów ochrony w parkach narodowych. Proponowana poprawka wzmocniłaby możliwość ustalania wymogów co do form zabudowy w planach ochrony tych obszarów.	
Art 19. ust 1	Okres, na który sporządza się plan ochrony, skrócić do 10 lat	W obecnym systemie prawnym opracowanie planu ochrony zostało uniezależnione od każdorazowego wykonania kosztownych i czasochłonnych prac inwentaryzacyjnych, polegających na wnikliwym rozpoznaniu przyrody. Sporządzenie planu ochrony sensu stricto  (tj. projektu rozporządzenia) jest obecnie tanie i proste, pod warunkiem że oczywiście że odpowiednie rozpoznanie zostało wykonane uprzednio, istnieje i jest aktualne. Znikł więc powód, który dotychczas leżał u podstaw ustalenia tak długiego okresu między rewizjami planów ochrony.
Obecnie rewizja planu ochrony jest raczej rewizją i weryfikacją przyjętych priorytetów i sposobów ochrony, nie wymaga automatycznie opracowywania od podstaw całej inwentaryzacji, a tylko jej zaktualizowana.
Dziesięcioletni okres rewizji założeń "gospodarowania przyrodą" sprawdził się w leśnictwie. Wydaje się on także odpowiedni w świetle dotychczasowej praktyki sporządzania planów ochrony parków narodowych, krajobrazowych i rezerwatów. Uwarunkowania ich funkcjonowania, a także poglądy na ochronę przyrody, zmieniają się tak szybko, że opracowania sprzed dziesięciu lat są np. obecnie z reguły nieadekwatne do współczesności. Np. w wielu przypadkach rewizja planów ochrony parków narodowych i rezerwatów wymuszona nowelizacją ustawy z 2000r. okazała się zasadna i przyniosła korzyści tym obiektom, mimo że ich pierwotne plany ochrony zostały zatwierdzone dopiero kilka lat temu.
Sztuka planowania ochrony przyrody w Polsce  nie jest rozwinięta na tyle, by podejmować trafne decyzje planistyczne na aż 20-letni okres. Plany, jakie powstaną w najbliższych latach, będą też obciążone świadomością trudnej sytuacji ekonomicznej polskiej ochrony przyrody, co przecież w ciągu następnych lat z pewnością się zmieni. Po wejściu do UE zmienią się też ekonomiczne i społeczne uwarunkowania planów.
Dwudziestoletni okres obowiązywania planów ochrony, w połączeniu z obowiązkiem wykonania planu w ciągu 5 lat, doprowadziłby też do znacznej nierównomierności rozłożenia w czasie prac nad wykonaniem planów ochrony, co nie będzie sprzyjać stałemu rozwojowi sztuki ich sporządzania.
	
Art 19 ust 3	Uzupełnić: "... rodzaju, zakresu i lokalizacji zadań ochronnych"	Plan ochrony, jeżeli ma spełniać swoją funkcję, musi określać które łąki mają być koszone, a nie tylko jaka powierzchnia; które drzewostany mają być przebudowywane, a nie tylko ile itp. itd. 
Podanie lokalizacji zadań ochronnych jest technicznie możliwe nawet dla parku narodowego, jak dowodzą obecnie ustanawiane zadania ochronne.	
Art 19 ust 4	Uzupełnić o punkt:
6) Wskazanie sposobów prowadzenia gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej, gwarantujących zachowanie wartości przyrodniczych, krajobrazowych, historycznych i kulturowych	Ideą parku krajobrazowego jest zachowanie tych wartości w warunkach prowadzenia gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej, podstawowym sensem planu ochrony powinno więc być ustalenie, jak to robić i jak te cele godzić. Istniejące w obecnej redakcji sformułowanie "sposoby udostępnienia parku dla... innych form gospodarowania" nie jest wystarczająco jasne i nie jest szczęśliwe, bo trudno powiedzieć że np. lasy parku krajobrazowego są "udostępnione" do prowadzenia w nich gospodarki leśnej, zwłaszcza w świetle Art 39 ust 8.	
Art 19 ust 7	Dla ustanawiania zadań ochronnych pozostawić obecny tryb - rozporządzenia	1. Tryb zarządzenia sprawi, że pominięte zostaną konsultacje społeczne tych zadań, a jest to sprawa budząca zainteresowanie społeczne i bardzo ważna dla ochrony odnośnych obiektów. Praktyka wskazuje, że uwagi wnoszone w trybie konsultacji społecznych do projektów rocznych zadań ochronnych dla parków narodowych są istotne.
2. Zadania ochronne mają m. in regulować zasady udostępnienia parku narodowego i rezerwatu przyrody. Jest to regulacja słuszna, bo likwiduje obecną lukę prawną w tym zakresie, ale aby te zasady mogły być wiążące dla wszystkich korzystających z terenu parku lub rezerwatu, muszą być ustanowione w trybie rozporządzenia.  	
Art 21 ust 4 pkt. 3
Art 36 ust 3
Art 38 ust 2
Art 42 ust 2	Po słowach "otulinę" zapisać "..., obejmującą aktualne i potencjalne źródła zagrożeń zewnętrznych"	Wpisanie do ustawy tej konkretnej zasady wyznaczania otuliny zabezpieczy przed sytuacją wyznaczania "symbolicznych" otulin które nie będą mogły spełnić swojej funkcji (tak jest obecnie w niektórych parkach narodowych np. Białowieskim).
Jest to ważne w świetle zastąpienia obecnego Art 14 ust 12 przez Art 21 ust 10 - prawo dyrektora parku do uzgadniania planów przestrzennych zostaje (słusznie) ograniczone z "obszarów w skład których wchodzi park z otuliną" do "obszaru parku i otuliny"	
Art 21 ust 8	Skreślić	Dla skutecznej ochrony obszarów morskich potrzebne jest włączenie ich do parku narodowego na takich samych zasadach jak lądowych, tj. jako zasada oddanie ich w zarząd Parkowi a nie Urzędowi Morskiemu - tak samo jak np. w aktualnym Prawie Wodnym zrobiono z wodami śródlądowymi, też wyłączając je z kompetencji RZGW na rzecz dyrektora Parku. 
Poza tym, jakie to są "odrębne przepisy" - jaka ustawa? 	
Art 28 ust 3	Skreślić ograniczenie liczby kadencji	Propozycja kadencyjności dyrektorów parków narodowych jest zrozumiała i interesująca, ale dobry dyrektor - o ile nie ma jeszcze lepszego konkurenta - niech wygrywa dowolną ilość konkursów, weryfikując się jednak co 5 lat w postępowaniu konkursowym.	
w przepisach przejściowych na końcu Ustawy	Dodać artykuł:
"Obecni dyrektorzy parków narodowych stają się pełniącymi obowiązki dyrektorów, na okres nie dłuższy niż 5 lat od wejścia w życie ustawy"	Potrzebne jest jakieś określenie sposobu przejścia od obecnej sytuacji do nowego trybu konkursowo-kadencyjnego.
Propozycja 5-letniego okresu na zastąpienie wszystkich dyrektorów osobami powołanymi w trybie konkursowym wynika z chęci uniknięcia "piętrzenia się" konkursów we wszystkich parkach naraz co każde 5 lat; lepiej byłoby gdyby konkursy w poszczególnych parkach byłyby równomiernie rozłożone w czasie.	
Art 29 pkt 6	Wykreślić Art 9, Art 10, Art 13 Ustawy o Lasach

	W parkach narodowych nie powinno być ustawowego obowiązku zwalczania organizmów szkodliwych ani obowiązku zalesiania gruntów po pożarze lub wiatrołomie, tak jak w lasach gospodarczych ponieważ politykę w stosunku do tych zagrożeń określa się przecież w planie ochrony parku i może ona być określona w rozmaity sposób. Można sobie wyobrazić sytuację, w której celowe będzie pozostawienie powierzchni powiatrołomowej do naturalnej sukcesji, tymczasem rozciągnięcie na parki narodowe przepisu Art 13 Ustawy o lasach blokowałoby to. Można też sobie wyobrazić sytuację w której w parku narodowym będzie należało zrezygnować z "profilaktyki i zwalczania" tzw. organizmów szkodliwych. Nie można wiązać rąk organowi ustanawiającemu plan ochrony, ani stawiać dyrektora parku w sytuacji dylematu między zapisami planu, a zapisami ustawy o lasach.
Natomiast procedury postępowania w tych wszystkich przypadkach, gdy zwalczanie owadów i grzybów, a także zalesianie powierzchni poklęskowych będzie rzeczywiście konieczne, a nie przewiduje tego plan ochrony, wystarczająco reguluje Art 37 ust 2 pkt 1.
W kilku sytuacjach spotkaliśmy się z argumentacją że 'w naszym parku kornika można by rzeczywiście nie zwalczać i nic złego by się nie stało, ale ustawa o lasach wymaga by go zwalczać... '	
Art 29 pkt 6	Wykreślić Art 30 ust 1 pkt 10 i ust 3 pkt 1 Ustawy o Lasach
	Wyznaczenie miejsc do biwakowania oraz do palenia ognia (treść przepisów z Art 30 UOL) powinno w parku narodowym, w świetle Art 25 ust 3 i 4, następować w planie ochrony lub zadaniach ochronnych, a nie decyzją dyrektora parku.	
Art 31 ust 2	Zmienić na "Stanowiska związane z koniecznością zamieszkania w miejscu wykonywania pracy, o których mowa w ust 1., określa się w statucie parku narodowego"	Obecny zapis wkracza w zakres określenia struktury organizacyjnej parku narodowego, co w Art 22 zostało delegowane do kompetencji Ministra. Np. nie w każdym parku musi przecież być "kierownik pracowni naukowo-edukacyjnej", czasami są to oddzielne działy. Czy bezpłatne mieszkanie ma w takim przypadku nie przysługiwać kierownikowi pracowni naukowej? 	
Art 37 ust 1	Po słowach "poza miejscami wyznaczonymi" dodać "... w planie ochrony lub zadaniach ochronnych"	W obecnej redakcji jest niejasne, kto i w jakim trybie ma dokonać wyznaczenia tych miejsc.	
Art 38	Dodać jako ust 6a: " Gospodarkę rolną, leśną i rybacką na terenie parku krajobrazowego prowadzi się w sposób zapewniający zachowanie celów ochrony	Wyraźnie podkreślić sens parku krajobrazowego i wzajemną relację ochrony i gospodarki. Analogia do zapisu już wprowadzonego w Art 62 ust 3. 	
Art 41 ust 1 pkt 1 	Zmienić na " realizacji przedsięwzięć mogących niekorzystnie oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, a także przedsięwzięć mogących trwale naruszyć walory krajobrazowe"	Proponowana przez MŚ zmiana, polegająca na ograniczeniu tego zakazu do "obiektów dla których sporządzenie raportu jest obowiązkowe", byłaby bardzo silnym osłabieniem reżimu ochronnego parków krajobrazowych i proponujemy od niej odstąpić.
Proponujemy także wycofanie się z dokonanej w 2001 r. zmiany polegającej na dopuszczeniu w PK lokalizacji obiektów mogących trwale naruszyć walory krajobrazowe, o ile nie są na liście "mogących niekorzystnie oddziaływać na środowisko". Można bowiem podać wiele przykładów inwestycji, które dla środowiska są niezbyt szkodliwe, ale na walory krajobrazu - które są przecież jednym z przedmiotów ochrony w PK - wpływają w sposób drastyczny! 
	
Art 44 ust 1	Uzupełnić listę możliwych do wprowadzenia zakazów o 
•	zakaz " realizacji przedsięwzięć mogących niekorzystnie oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, a także przedsięwzięć mogących trwale naruszyć walory krajobrazowe"(analogicznie jak wyżej)
•	zakaz nr 11 i 12 z Art 41 ust 1	Te zakazy mogą być konieczne dla skutecznego realizowania celów OChK zdefiniowanych w Art 43 ust 1 i 2, w tym: "zaspokajania potrzeb społeczeństwa związanych z masową turystyką i wypoczynkiem" (bywa to trudne np. w pobliżu bezściółkowej fermy świń - patrz ostatnie przykłady z Pomorza Zachodniego), a także pełnienia funkcji korytarza ekologicznego.	
Art 48 ust 4	Dodać "potrzeby ochrony gatunku chronionego"	Motywem wnioskowania o odstępstwa od zakazów dotyczących roślin i zwierząt chronionych mogą być, oprócz wymienionych, również potrzeby ochrony tego właśnie gatunku, np. wprowadzenie go do hodowli zachowawczej lub uzyskanie materiału do reintrodukcji. Obecna redakcja blokowałaby możliwość wydawania zezwoleń w takich wypadkach, pozostawiając możliwość wydawania zezwoleń np. dla celów edukacyjnych lub w przypadkach "powodowania nadmiernych szkód"!	
Art 65 ust 1 	dodać punkt 3):
"sposoby ochrony poszczególnych rodzajów siedlisk przyrodniczych, o których mowa w pkt 1, podczas prowadzenia gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej"	Ochrona cennych i rzadkich rodzajów siedlisk przyrodniczych powinna, oprócz objęcia ich reprezentacji formami ochrony przyrody, mieć charakter powszechny, tj. polegać na powszechnym prowadzeniu gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej w sposób nie niszczący tych siedlisk. Proponowany zapis umożliwi określenie w przepisach wykonawczych zróżnicowanych sposobów chronienia poszczególnych siedlisk przyrodniczych, w zależności od potrzeb, np:
- torfowiska wysokie - wszystkie płaty obejmuje się formami ochrony przyrody
- żyzne buczyny - 5% powierzchni obejmuje się formami ochrony przyrody, resztę areału chroni się przez prowadzenie gospodarki leśnej w sposób zachowujący właściwy stan siedliska. 	
po Art 67	Dodać Art 67a
"1. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy lub rozbudowy obiektów i urządzeń służących celom parku narodowego lub rezerwatu przyrody oraz związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego i leśnego, lokalizowanych na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody, wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw środowiska
2. Minister wyraża zgodę jeżeli lokalizacja, wielkość lub architektura obiektów i urządzeń nie spowoduje degradacji przyrody lub krajobrazu"	Wobec przeniesienia do Art 37 zakazu budowy innych obiektów  w parku narodowym i rezerwacie przyrody, procedura wyrażania zgody na budowę obiektów dozwolonych wymaga uściślenia i uporządkowania. Znikł bowiem obecny Art 36 ust 2, który tę procedurę określał.
Wymaga uporządkowania, kto miałby oceniać zasadność stwierdzenia, że dany obiekt lub urządzenie rzeczywiście służy celom parku narodowego lub rezerwatu albo prowadzeniu gospodarstwa rolnego i leśnego. Nie powinien być to wojewoda ani dyrektor parku, ponieważ w bardzo wielu przypadkach to właśnie oni są inwestorami budowanych w parkach narodowych i rezerwatach obiektów "służących celom parku lub rezerwatu", uzgadniają więc ich budowę sami ze sobą. Znane są przykłady kontrowersji tym spowodowanych.
Przesłanki do wyrażenia zgody są analogią obecnie obowiązującego i chyba dobrego  Art 36 ust 1a.	
Art 70 ust 5	Dodać punkt 9): "informację o ewentualnym sporządzeniu planu ochrony oraz miejsce i datę ogłoszenia aktu go ustanawiającego"	To jest bardzo ważna informacja o obiekcie chronionym. Propozycja jest konsekwencją wprowadzenia (dobrego!) ust. 3	
Art 71 pkt 1	Skreślić "obszarów przyrodniczych" a dodać "stanowisk rzadkich lub chronionych gatunków roślin, grzybów i zwierząt oraz ich siedlisk, siedlisk przyrodniczych wymagających ochrony o których mowa w Art 65 ust 1, innych obszarów o szczególnych wartościach przyrodniczych"	Zamiast enigmatycznego określenia sprecyzować wyraźnie obowiązek wojewody do prowadzenia dokumentacji konkretnych elementów przyrody, z których występowaniem związane są konsekwencje zapisane w innych przepisach ustawy	
Art 73	Dodać ust 1a:
"Gospodarka zasobami siedlisk przyrodniczych, w tym szczególnie siedlisk przyrodniczych wymagających ochrony o których mowa w Art 65 ust 1, powinna zapewnić ich trwałość i zachowanie we właściwym stanie siedliska"	Zasoby przyrody podlegające gospodarce człowieka to nie tylko gatunki i ich zasoby genowe, ale także ekosystemy (siedliska przyrodnicze); ten fakt powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści tego artykułu, bardzo ważnego bo tworzącego formalne podstawy 'powszechnej ochrony przyrody' realizowanej także poza obszarami i obiektami chronionymi.
Proponowany zapis odwołuje się do definicji 'właściwego stanu siedliska' wprowadzonej w Art 3 ustawy, a dotychczas w ogóle nie wykorzystywanej w ustawie.	
Art 73 ust 2 pkt 1)	Po słowach "źródeł i źródlisk" dodać "rzek, jezior, obszarów morskich"	To też są "ekosystemy naturalne", tak samo jak np. lasy, powinny być wymienione na równi z nimi, gdyż inaczej ustawa będzie sugerować, że są wyłączone.	
Art 74 ust 1	Skreślić fragment "na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych, walorach krajobrazowych i siedliskowych, terenach masowych lęgów ptaków, ostoi i stanowisk gatunków chronionych oraz tarlisk, zimowisk, przepławek i miejsc masowej migracji ryb lub innych organizmów wodnych"	W obecnej redakcji nie wiadomo, kto i w jakim trybie miałby orzekać, czy dany teren kwalifikuje się, czy też nie, do zastosowania trybu opisanego tym artykułem. W ten sposób fakt, że wojewoda nie wydał decyzji wymaganej w tym artykule, ponieważ w jego prywatnej opinii teren nie miał "szczególnych wartości" jest niezaskarżalny. Niech więc każde działanie zmieniające stosunki wodne będzie przedmiotem decyzji wojewody, a w treści decyzji odniesie się on do faktu, czy ten teren ma szczególne wartości przyrodnicze".
Z zakresu oddziaływania tego przepisu można ewentualnie wyłączyć odwodnienia budowlane.	
Art 77 ust 3	Dodać "a także dyrektorowi parku narodowego na terenie parku"	Konsekwencja Art 11. Jeżeli dyrektor PN ma wykonywać zadania i kompetencje wojewody to musi mieć analogiczne uprawnienia (poprawka nie jest potrzebna, jeżeli 'kompetencje' oznaczają automatycznie 'uprawnienia'; zapytać prawnika!) 	
Art 104 ust 7
lub Art 111	Dodać "drzew i krzewów usuwanych na podstawie planów ochrony lub zadań ochronnych o których mowa w Art 19 i Art 20 lub  na podstawie zadań dotyczących czynnej ochrony o których mowa w Art 61 ust 2."	Uprości procedurę wykonywania czynnej ochrony ekosystemów nieleśnych.	
Art 107 ust 1 pkt 11)	Po słowie "topól" dopisać "euroamerykańskich"	Nie ma powodu, by ten przepis, stymulujący eliminację topól z zadrzewień, stosował się do białodrzewu, topoli czarnej ani osiki	
Zmiany w innych ustawach	Prawo Wodne - w Art 124 - dodać punkt 8) i 9)
"8) Prace wynikające z planów ochrony lub zadań ochronnych o których mowa w Art 19 i Art 20 Ustawy o Ochronie Przyrody lub zadań dotyczących czynnej ochrony o których mowa w Art 61 ust 2 tej ustawy, o ile nie wiążą się z piętrzeniem wody na wysokość większą niż 1m, a zasięg ich oddziaływania nie wykracza poza granice obszaru chronionego
9) Prace wykonywane przez właściciela lasu w ramach wypełniania obowiązków określonych Art 13 ust 1 Ustawy o Lasach, o ile nie wiążą się z piętrzeniem wody na wysokość większą niż 1 m, a zasięg ich oddziaływania nie wykracza poza granice lasu"	Uprości procedurę wykonywania potrzebnych prac z  zakresu renatualizacji stosunków wodnych - zarówno na terenach i obiektach chronionych (proponowany punkt 8) jak i w lasach poza nimi (proponowany punkt 9 - utrzymanie bagien i torfowisk oraz ochrona przeciwpożarowa). Obecnie wiele takich prac, na pewno potrzebnych, jest blokowanych przez uciążliwe, długotrwałe i kosztowne procedury potrzebne do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.	
Zmiany w innych ustawach	Prawo Wodne - w Art 83. ust 2. pkt 3) dodać"..., posadzonych z naruszeniem ust. 1"	Przywrócić właściwy sens tego przepisu, który miał dawać dyrektorowi RZGW sposób egzekwowania zakazów określonych w ust. 1., a nie np. prawo do usuwania istniejących lasów łęgowych.  W obecnym brzmieniu przepis daje dyrektorowi RZGW prawo do zmieniania w trybie własnej decyzji już istniejących form użytkowania terenu i np. do likwidowania lasów łęgowych (znane są przypadki, gdy w tym trybie żądano nawet usunięcia drzewostanu z gruntu leśnego!) - decyzja dyrektora RZGW jest tym samym stawiana ponad przepisami ustaw: o zagospodarowaniu przestrzennym, o lasach i o ochronie przyrody.	
Zmiany w innych ustawach	Ustawa o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia - Art 3. - W ust 1. dodać "z zastrzeżeniem ust. 1a". Dodać ust 1a.: "Grunt nie może być przeznaczony do zalesienia, jeżeli stanowi siedlisko roślin, grzybów lub zwierząt chronionych lub siedlisko przyrodnicze wymagające szczególnej ochrony w sensie przepisów o ochronie przyrody, a zalesienie mogłoby zagrozić zniszczeniem tego siedliska" 	Usunie funkcjonujący aktualnie mechanizm wspierający niszczenie cennych ekosystemów nieleśnych przez ich zalesianie.	
Zmiany w innych ustawach	Ustawa o lasach - Art 14 - - W ust 2 dodać "z zastrzeżeniem ust. 2a". Dodać ust 2a: "Grunt nie może być przeznaczony do zalesienia, jeżeli stanowi siedlisko roślin, grzybów lub zwierząt chronionych lub siedlisko przyrodnicze wymagające szczególnej ochrony w sensie przepisów o ochronie przyrody, a zalesienie mogłoby zagrozić zniszczeniem tego siedliska"	Analogicznie do powyższego.	
Zmiany w innych ustawach	Ustawa o lasach - Art 7 ust 2 - zmienić na: "Zasady gospodarki leśnej w lasach stanowiących rezerwaty przyrody oraz wchodzących w skład parków narodowych określają przepisy o ochronie przyrody" 	Ustalić nadrzędność Ustawy o Ochronie Przyrody nad Ustawą o Lasach w tych przypadkach, umożliwiając wyłączenie w rezerwatach i parkach narodowych zastosowania Art 9, Art 10, Art 13 ust 2 UOL, jeżeli jest to konieczne dla osiągnięcia celów ochrony. Np. umożliwić odstępowanie w parkach narodowych od zwalczania 'szkodliwych' owadów, odstępowanie od zalesiania wiatrołomu lub pożarzyska. Chodzi tu o wprowadzenie prawnej możliwości takich odstępstw, a nie automatycznej zasady - w każdym konkretnym przypadku powinien decydować plan ochrony lub organ ochrony przyrody.	
Zmiany w innych ustawach	Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - Art. 24
W ust. 4 po słowach "przeznaczone do zalesienia" dodać "lub na cele ochrony przyrody"
W ust 4a po słowie "lasy" dodać ", grunty śródleśne, grunty  które ze względu na wartości przyrodnicze powinny być pozostawione w stanie naturalnym" 	Umożliwić przejmowanie przez Lasy Państwowe bagien, łąk, jezior itp. bez obowiązku ich zalesiania. W obecnej sytuacji prawnej, wg informacji z Nadleśnictw, AWRSP może przekazać LP wyłącznie grunt pod zalesienie, podczas gdy Lasy chętnie przyjęłyby bagna (potencjalne użytki ekologiczne), śródleśne łąki (w celu ich zachowania), jeziora lobeliowe, śródleśne jeziorka dystroficzne itp.  Prawdopodobnie LP mogłyby być dobrym gospodarzem tych gruntów, mających minimalne znaczenie ekonomiczne, a bardzo ważnych dla różnorodności przyrodniczej.	

W związku z uchwaleniem przez Sejm 13 lutego b.r. nowej Ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, zwracamy uwagę, że przewidziane w tej ustawie regulacje - o ile ostatecznie wejdą w życie - wymagają dokonania odpowiednich zmian w projektowanej nowej Ustawie o Ochronie Przyrody. Pomimo formalnego zakończenia konsultacji społecznych projektu Ustawy o Ochronie Przyrody, pozwalamy sobie poddać pod rozwagę nasze propozycje zmian, jakich należałoby dokonać w jej projekcie w  przypadku wejścia w życie nowej Ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym.

Formularz proponowanych korekt projektu ustawy o ochronie przyrody 
- w razie wejścia w życie Ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym z 13 lutego 2003 w wersji uchwalonej przez Sejm 13 lutego 2003.

Nr art., ust. pkt	Proponowany zapis	Uzasadnienie	
Art 4 pkt 1)	Slowa " strategiach rozwoju województw, wojewódzkich i miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego" zastąpić słowami: "strategiach rozwoju województw, powiatów i gmin, koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, planach zagospodarowania przestrzennego województw, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej"	Konieczność precyzyjnego dostosowania do nazewnictwa i typologii planów zagospodarowania przestrzennego zgodnie z nową Ustawą o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym.	
Art 18 ust 4	Przed słowami "miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego" dodać słowa "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy"	Nowa ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym zmieniła funkcję Studium i podniosła jego rolę. Studium nie będzie dłużej dokumentem bez istotnych konsekwencji prawnych. Kierunki rozwoju gmin ustalone w Studium mają stać się wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Konieczne jest więc ustalenie, że zapisy planów ochrony muszą być obligatoryjnie wprowadzone do Studium, tak samo jak do planu miejscowego, gdyż inaczej może powstać konflikt planu ochrony i studium - dwóch dokumentów, z których każdy będzie wiążący dla planów miejscowych!	
Art 18 ust 4	Na końcu kropkę zastąpić przecinkiem oraz dopisać " a także planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej"	Pojęcie "planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej" zostanie wprowadzone do Ustawy o Obszarach Morskich przez nową Ustawę o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, jako specyficzny rodzaj planu zagospodarowania przestrzennego.	
Art 18	Przywrócić obecne ustępy 7 i 8 z obecnego art 13a (obowiązek sporządzenia lub zmiany planu miejscowego powstający w związku z ustanowieniem planu ochrony)	Zgodnie z nową Ustawą o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, ważny plan miejscowy będzie bezpośrednio podstawą do wydawania pozwolenia na budowę. Więc jeżeli plan miejscowy uchwalony przed ustanowieniem planu ochrony zawierałby  ustalenia niezgodne z planem ochrony, to te inwestycje będą mogły być zrealizowane, a plan ochrony zignorowany. Co z tego, że ma on być "wiążący dla decyzji o warunkach zagospodarowania terenu", jeżeli takie decyzje, zgodnie z nowym prawem zagospodarowania przestrzennego, nie będą potrzebne!	
Art 21 ust 10	Przed słowami "miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego" dodać słowa "studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy"	Nowa ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym zmieniła funkcję Studium i podniosła jego rolę. Studium nie będzie dłużej dokumentem bez istotnych konsekwencji prawnych. Kierunki rozwoju gmin ustalone w Studium mają stać się wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Konieczne jest zapewnienie dyrektorowi parku narodowego prawa do uzgadniania Studium, tak samo jak planu miejscowego, gdyż w przeciwnym razie gmina może "na przekór" parkowi uchwalić w studium zapisy niekorzystne dla parku, i staną się one wiążące dla planów miejscowych!	
Art 21 ust 10	Po słowach "miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego" dodać przecinek i słowa "planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej"	Pojęcie "planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej" zostanie wprowadzone do Ustawy o Obszarach Morskich przez nową Ustawę o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym, jako specyficzny rodzaj planu zagospodarowania przestrzennego. Dotyczy parków narodowych w skład których wchodzą obszary morskie.	
Zmiany w innych ustawach - Ustawa o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym z 13.02.2003 - jeżeli wejdzie w życie w brzmieniu uchwalonym przez Sejm 13.02.2003.	W Art 1 ust 2 pkt 3) dodać na końcu "a także ochrony przyrody"	Ochrona przyrody nie zawiera się w sposób oczywisty w pojęciu ochrony środowiska, dowodem tego jest, że są to dziedziny regulowane dwoma odrębnymi ustawami.	
	W Art 10 pkt 8) dodać na końcu "i) właściwych organów ochrony przyrody"	Ustalić obowiązek przynajmniej zaopiniowania projektu studium przez wojewódzkiego konserwatora przyrody i dyrektora parku narodowego. 	
	W Art 62 ust 2) po słowach "ustalono obowiązek sporządzenia planu miejscowego" dodać "lub taki obowiązek wynika z przepisów odrębnych"	W razie uwzględnienia propozycji przywrócenia w ustawie o ochronie przyrody obecnych ustępów 7 i 8 z obecnego art 13a.	

Paweł Pawlaczyk, pawpawla@poczta.onet.pl