ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 445/2002

z dnia 26 lutego 2002 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 dotyczącego wspierania rozwoju wsi ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa (EAGGF)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z 17 maja 1999 r. dotyczące wspierania rozwoju wsi ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa (EAGGF) oraz wnoszące poprawki do niektórych rozporządzeń oraz uchylające niektóre rozporządzenia(), a w szczególności jego artykuły 34, 45 i 50,

a także mając na uwadze, co następuje:

1)	rozporządzenie Komisji (WE) nr 1750/1999 z 23 czerwca 1999 r ustanawiające jednolite ramy prawne stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 dotyczącego wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa (EAGGF) (), ostatnio zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 1763/2001 () było istotnie zmieniane kilka razy; ponadto doświadczenie uzyskane podczas dwu pierwszych lat programowania pokazuje, że są potrzebne dalsze wyjaśnienia, w szczególności dotyczące procedur zmiany dokumentów programowania oraz ogólnej wskaźnikowej tabeli finansowej. Mając na względzie przejrzystość i racjonalność rozporządzenie (WE) nr 1750/1999 powinno zostać gruntownie przekształcone;

2)	rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 wprowadziło jednolite ramy prawne wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków EAGGF, w szczególności w jego tytule II wymienia się kwalifikowane środki działania, ich cele oraz kryteria kwalifikacji; wspomniane ramy prawne mają zastosowanie do wspierania rozwoju obszarów wiejskich w całej Wspólnocie;

3)	w celu uzupełnienia wspomnianych ram prawnych należy przyjąć szczegółowe zasady, uwzględniając doświadczenia uzyskane podczas wdrażania instrumentów na podstawie różnych rozporządzeń Rady, które zostały uchylone przez art. 55 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999; zasady te winny być zgodne z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, a zatem powinny ograniczać się do tego co jest  niezbędne  do osiągnięcia założonych celów;

4)	pod względem zasad określających kryteria kwalifikacji, rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 ustanawia trzy podstawowe warunki odnośnie wspierania inwestycji w gospodarstwach rolnych i w zakładach przetwórczych, a także wspierania młodych rolników;  termin w którym te warunki powinny zostać spełnione należy określić, włączając w przypadku pomocy na inwestycje określenie warunków wykazujących ekonomiczną rentowność wnioskującego gospodarstwa rolnego, na podstawie stosownej oceny perspektyw gospodarstwa; dla gospodarstw na obszarach wiejskich dotkniętych poważnymi problemami trudnościami strukturalnymi spełnienie tych warunków może okazać się bardzo trudne; w przypadku małych inwestycji państwa członkowskie mogą przyznać gospodarstwom okres w którym spełnią one te warunki;

5)	w odniesieniu do inwestycji w gospodarstwach rolnych i w zakładach przetwórczych wsparcie ze strony Wspólnoty jest uwarunkowane znalezieniem zwykłych rynkowych możliwości zbytu dla ich produktów; należy ustalić zasady oceny tych możliwości zbytu;

6)	wspieranie szkoleń zawodowych nie powinno obejmować kształcenia rolniczego i leśniczego prowadzonego w zwykłym trybie;

7)	jeśli chodzi o warunki dotyczące pomocy do wcześniejszej emerytury należy rozwiązać określone problemy związane z przekazywaniem gospodarstwa przez kilku przekazujących oraz z przekazywaniem gospodarstwa przez rolnika dzierżawcę;

8)	na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania i ograniczeniach środowiskowych, płatności wyrównawcze do gruntów użytkowanych wspólnie przez kilku rolników powinny być dostępne dla każdego rolnika użytkującego te grunty proporcjonalnie do zakresu jego praw do użytkowania;

9)	artykuł 16 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 przewiduje, że rolnik może otrzymać pomoc mającą na celu zrównoważenie dodatkowych kosztów oraz utraty dochodu które wynikają, na obszarach o ograniczeniach środowiskowych na skutek stosowania  ograniczeń na podstawie zaleceń wspólnotowych mających na celu ochronę środowiska; dyrektywa Rady nr 91/676/EWG z 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany ze źródeł rolniczych() ma na celu ograniczenie istniejącego zanieczyszczenia wód przez azotany pochodzenia rolniczego i zapobieganie jego powiększania; zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” zawartą w ust. 2 art. 17 Traktatu, nie należy wyrównywać kosztów i utraty dochodu wynikających ze stosowania ograniczeń przewidzianych przez tę dyrektywę a więc należy wykluczyć je z zakresu stosowania artykułu 16 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

10)	jeśli chodzi o wsparcie rolno-środowiskowe, to minimalne warunki, które rolnicy muszą spełnić w związku z różnymi przedsięwzięciami rolno-środowiskowymi powinny zapewniać zrównoważone stosowanie wsparcia rolno-środowiskowego z uwzględnieniem jego celów i przyczyniać się w ten sposób do trwałego rozwoju obszarów wiejskich;

11)	należy określić kryteria wyboru inwestycji mających na celu poprawę przetwórstwa i marketingu produktów rolnych; doświadczenie uzyskane wskazuje, że kryteria wyboru inwestycji powinny opierać się bardziej na zasadach ogólnych niż sektorowych;

12)	najbardziej oddalone regiony Wspólnoty należy zwolnić, pod określonymi warunkami, od przepisu zawartego w drugim akapicie art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, który wyklucza wspieranie inwestycji w przetwórstwie i marketingu produktów pochodzących z krajów trzecich;

13)	 niektóre lasy wykluczone ze wsparcia na mocy art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 powinny zostać bardziej szczegółowo zdefiniowane;

14)	 należy przyjąć szczegółowe warunki wsparcia przyznawanego na zalesienie gruntów rolnych i płatności przyznawanych na działania podejmowane w celu utrzymania i poprawy ekologicznej stabilności lasów;

15)	 zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 przyznaje się wsparcie na inne środki związane z działalnością rolną i jej przestawieniem oraz na działania dotyczące obszarów wiejskich pod warunkiem, że nie wchodzą one w zakres żadnych innych środków rozwoju obszarów wiejskich; ze względu na dużą różnorodność środków, które mogłyby podlegać pod niniejszy artykuł, właściwe wydaje się pozostawienie w pierwszym rzędzie w gestii państw członkowskich określanie warunków wsparcia, jako części ich programów;

16)	 należy ustanowić wspólne zasady dla kilku środków, zapewniające w szczególności wspólne standardy dobrych praktyk rolniczych w przypadkach, w których dane środki odnoszą się do tego kryterium, oraz gwarantujące taką elastyczność przedsięwzięć długoterminowych, jaka jest potrzebna w celu uwzględnienia zdarzeń mogących wpłynąć na związane z nimi zobowiązania, w sposób nie zagrażający efektywnemu wdrażaniu różnych środków wsparcia;

17)	 należy wyraźnie rozgraniczyć finansowanie wspierania rozwoju obszarów wiejskich od finansowania wsparcia w ramach wspólnych organizacji rynków; wszelkie wyjątki od zasady, według której środki wchodzące w zakres systemów wsparcia w ramach wspólnych organizacji rynków nie powinny kwalifikować się do wspierania rozwoju obszarów wiejskich, powinny być przedmiotem propozycji państw członkowskich w ramach ich programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z ich szczególnymi potrzebami i w oparciu o przejrzystą procedurę;

18)	 płatności dokonywane w związku z wsparciem rozwoju obszarów wiejskich powinny być dokonywane w pełni na rzecz beneficjentów;

19)	 rozporządzenie Komisji (WE) nr 1685/2000 () ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego ogólne zasady Funduszy Strukturalnych (), zmienionego przez rozporządzenie (WE) nr 1447/2001 () w sprawie kwalifikalności wydatków w ramach operacji częściowego finansowania przez Fundusze Strukturalne, a więc i przez Sekcję Orientacji EAGGF; w trosce o spójność, rozporządzenie 1685/2000 powinno również być stosowane do działań częściowo finansowanych przez Sekcję Orientacji EAGGF, z wyjątkiem przepisów przewidujących inaczej zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1258/1999 z 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej () lub w niniejszym rozporządzeniu;

20)	 decyzja Komisji nr 1999/695/WE z dnia 8 września 1999 r. ustalająca zasady wskaźnikowego przyznawania pomocy państwom członkowskim w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa na rzecz środków rozwoju obszarów wiejskich, na okres od 2000 do 2006 (), zmieniona przez decyzję 2000/426/WE() określa rodzaje wydatków w ramach alokacji dla państw członkowskich; ponadto zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2603/1999 z dnia 9 grudnia 1999 r. zostały ustalone zasady przekazywania wsparcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich przewidziane przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 (), ostatnio zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 2055/2001 (), płatności wynikające z niektórych zobowiązań, które powstały przez 1 stycznia 2000 r. mogą zostać włączone, pod określonymi warunkami, w programowanie rozwoju obszarów wiejskich na okres 2000 – 2006; zatem jest niezbędne wyszczególnienie, co zostało włączone w ogólną kwotę dla każdego planu rozwoju wsi w ramach pojedynczego dokumentu programowego zatwierdzonego przez Komisję;

21)	 artykuł 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 z 17 maja 1999 r. ustanawiający wspólne zasady dla systemów bezpośredniego wsparcia  w ramach wspólnej polityki rolnej (), zmienionego przez rozporządzenie (WE) nr 1244/2001(), które ustala, że sumy nagromadzone jako kary za naruszenie wymogów ochrony środowiska lub za jego przekształcenie pozostają w dyspozycji państw członkowskich jako dodatkowe wsparcie Wspólnoty dla niektórych środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich; należy dokładnie określić, czego będzie dotyczyć akceptacja Komisji w przypadku takich środków;

22)	 należy przyjąć szczegółowe zasady przedkładania planów rozwoju obszarów wiejskich oraz ich rewizji;

23)	 w celu ułatwienia sporządzania planów rozwoju obszarów wiejskich oraz ich rozpatrywania i zatwierdzania przez Komisję należy określić wspólne zasady dotyczące struktury i zawartości tych planów na podstawie wymogów opisanych w szczególności w art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

24)	 należy ustalić wymogi wprowadzania poprawek do dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich w celu umożliwienia ich efektywnego i szybkiego rozpatrywania przez Komisję;

25)	 tylko te poprawki, które dotyczą istotnych zmian dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich, powinny podlegać procedurze właściwej dla komitetu zarządzającego; odnośnie innych poprawek decyzje powinny podejmować państwa członkowskie i informować o nich Komisję;

26)	 w celu objęcia wszystkich środków niezbędnych do wdrażania inicjatyw wspólnotowych w zakresie programowania rozwoju obszarów wiejskich należy rozciągnąć zakres środków kwalifikujących się do pomocy z Sekcji Orientacji EAGGF poza to, co jest przewidziane w ramach rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

27)	 należy przyjąć szczegółowe zasady w zakresie planowania finansowego i udziału w finansowaniu środków, finansowanych przez Sekcję Gwarancji EAGGF zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

28)	 w związku z tym państwa członkowskie powinny regularnie przekazywać Komisji sprawozdania w sprawie stanu finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich;

29)	 konieczne jest podjęcie kroków zapewniających efektywne wykorzystanie funduszy przeznaczonych na wspieranie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności poprzez przyznanie przez Komisję początkowej zaliczki dla agencji płatniczych, jak również poprzez dostosowanie dotacji do potrzeb do poprzednich wyników; w celu ułatwienia wdrażania środków pomocy do inwestycji należy przewidzieć przyznawanie zaliczek, pod określonymi warunkami niektórym kategoriom beneficjentów; 

30)	 w uzupełnieniu szczegółowych zasad ustanowionych przez niniejsze rozporządzenie należy stosować ogólne zasady dotyczące dyscypliny budżetowej, a w szczególności zasady dotyczące niepełnych lub nieprawidłowych deklaracji ze strony państw członkowskich;

31)	 szczegółowe rozwiązania w zakresie finansowego zarządzania środkami rozwoju obszarów wiejskich będą podlegać rozporządzeniom wykonawczym przyjętym dla rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999;

32)	 procedury i wymogi dotyczące monitorowania i oceny powinny być ustalone w oparciu o zasady stosowane do innych środków wsparcia wspólnotowego, w szczególności do zasad ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1260/1999;

33)	 przepisy administracyjne powinny pozwolić na lepsze zarządzanie, monitorowanie i kontrolę wsparcia na rzecz rozwoju obszarów wiejskich; dla uproszczenia, tam gdzie jest to możliwe, powinno być stosowane rozporządzenie Rady (EWG) nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiające zintegrowany system zarządzania i kontroli dla niektórych wspólnotowych systemów pomocy(), ostatnio zmienione przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 495/2001 () oraz szczegółowe zasady jego wdrażania ustanowione przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001(), zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 2550/2001();

34)	 należy przewidzieć, zarówno na szczeblu Wspólnoty jak i państw członkowskich, system nakładanych kar;

35)	 Komitet ds. Struktur Rolnych i Rozwoju Wsi nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJĘŁA NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ŚRODKI ROZWOJU WSI

DZIAŁ 1

Inwestycje w gospodarstwach rolnych

Artykuł 1

1.Warunki wsparcia dla inwestycji ustalone w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 powinny być spełnione w chwili podejmowania indywidualnej decyzji o przyznaniu wsparcia.

2. Gdy inwestycje dokonywane są w celu uzyskania zgodności z nowo wprowadzonymi minimalnymi standardami w zakresie ochrony środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt, wsparcie może zostać przyznane w celu osiągnięcia tych nowych standardów. W takich przypadkach można przewidzieć pewien okres czasu na spełnienie tych minimalnych standardów, gdy taki czas jest niezbędny dla rozwiązania określonych problemów w osiąganiu tych standardów i jeśli jest on zgodny z właściwymi odrębnymi przepisami.

3.W przypadku, gdy gospodarstwa położone są na obszarach wiejskich, gdzie problemy strukturalne powodowane przez bardzo małe rozmiary gospodarstw utrudniają szczególnie spełnienie wymogów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, państwa członkowskie przyznają tym gospodarstwom wsparcie dla inwestycji, których ogólny koszt jest niższy niż 25 000 EUR, aby umożliwić im zastosowanie się do tych wymogów w okresie nie przekraczającym trzech lat od daty decyzji o przyznaniu wsparcia;

Przepisy pierwszego akapitu stosują się do 31 grudnia 2002 r. bez naruszenia ustępu 2 tego artykułu.

Artykuł 2

1. Dla celów zawartych w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999, istnienie zwykłych rynkowych możliwości zbytu oceniane jest na odpowiednim poziomie z uwagi na:

a) przedmiotowe produkty,

b) rodzaje inwestycji;

d) istniejący i planowany potencjał.

2. Uwzględnia się wszelkie ograniczenia produkcji lub limity wsparcia ze strony Wspólnoty w ramach wspólnych organizacji rynków.

3. Jeśli wspólna organizacja rynków wprowadza ograniczenia produkcji lub limity wsparcia ze strony Wspólnoty na poziomie indywidualnych rolników, gospodarstw lub zakładów przetwórczych, to nie uzyska wsparcia żadna inwestycja, która zwiększałaby produkcję z przekroczeniem tych ograniczeń i limitów.

Artykuł 3

1. Jeśli inwestycje są prowadzone przez młodych rolników, to maksymalny procent wielkości inwestycji kwalifikującej się, o której mowa w drugim zdaniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999, może być przedmiotem wniosku w okresie do pięciu lat po ich osiedleniu się.

2. Ustęp 2 art. 4 niniejszego rozporządzenia również stosuje się do inwestycji prowadzonych przez młodych rolników w okresie pięciu lat od ich osiedlenia się.

DZIAŁ 2

Osiedlanie się młodych rolników

Artykuł 4

1. Warunki dla uruchomienia pomocy dla młodych rolników ustalone w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 powinny być spełnione w chwili podjęcia indywidualnej decyzji o przyznaniu wsparcia. Rolnik, który składa wniosek o pomoc nie później niż do 31 grudnia 2001 r., na warunkach opisanych w art. 5 ust.3 niniejszego rozporządzenia spełnia warunki wieku ustalone w pierwszym akapicie art. 8 ust. 1 rozporządzenia 1257/1999 w chwili osiedlenia się. 

2. W celu spełnienia wymogów odnoszących się do umiejętności i kompetencji zawodowych, rentowności ekonomicznej i minimalnych standardów w zakresie środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt, może być przyznany okres nie przekraczający trzech lat na spełnienie tych warunków, jeśli młody rolnik potrzebuje okresu dostosowawczego na osiedlenie się lub na restrukturyzację gospodarstwa.

Artykuł 5

1. Decyzja indywidualna o przyznaniu pomocy przewidzianej w art. 8 rozporządzania 1257/1999 zostanie podjęta nie później niż 12 miesięcy po osiedleniu się, tak, jak to określają obowiązujące przepisy w państwach członkowskich.

2. Jeśli chodzi o młodych rolników, którzy osiedlili się przed 1 stycznia 2002 r., którzy otrzymają wsparcie po więcej niż 12 miesiącach po osiedleniu się zgodnie z dokumentami programowania zatwierdzonymi przez Komisję, państwa członkowskie mogą podjąć indywidualną decyzję o przyznaniu pomocy nie później niż do 31 grudnia 2002 r. 

3. Jeśli chodzi o młodych rolników, którzy osiedlili się w 1999, 2000 lub 2001 r. i nie otrzymali jeszcze wsparcia z powodów budżetowych lub administracyjnych, państwa członkowskie mogą podjąć indywidualną decyzję o przyznaniu wsparcia nie później niż do 31 grudnia 2001 r. lub w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy po osiedleniu się

DZIAŁ 3

Szkolenia

Artykuł 6

Wspieranie szkoleń zawodowych nie obejmuje kursów lub szkoleń, które stanowią część zwykłych programów lub systemów edukacji rolniczej lub leśnej na poziomie średnim lub wyższym.

DZIAŁ 4

Renty strukturalne

Artykuł 7

Jeśli gospodarstwo jest przekazywane przez kilku przekazujących, ogólne wsparcie ograniczone jest do sumy przewidzianej dla jednego przekazującego.

Artykuł 8

Niehandlowa działalność rolnicza kontynuowana przez przekazującego gospodarstwo zgodnie z pierwszym akapitem art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nie kwalifikuje się do uzyskania wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej.

Artykuł 9

Rolnik dzierżawca przekazuje zwolnione grunty właścicielowi pod warunkiem, że upłynął okres dzierżawy i że spełnione są warunki dotyczące danego przejmującego określone w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. 

Artykuł 10

Zwolnione grunty mogą zostać objęte scalaniem lub zwykłą wymianą działek.

W takich przypadkach warunki stosujące się do zwolnionych gruntów stosują się do powierzchni zwolnionych gruntów równoważnej rolniczo.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że zwolnione grunty są obejmowane przez organ, który zobowiązuje się do ich przekazania w późniejszym terminie przejmującemu, który spełnia warunki ustalone odnośnie rent strukturalnych.

DZIAŁ 5

Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania i obszary o ograniczeniach środowiskowych

Artykuł 11

Rekompensaty przyznawane do gruntów użytkowanych wspólnie przez kilku rolników dla celów wypasania mogą być przyznane każdemu rolnikowi proporcjonalnie do zakresu użytkowania lub praw do użytkowania tych gruntów.

Artykuł 12

Wsparcie przewidziane w art., 16 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nie może równoważyć kosztów i utraty dochodu wynikających z wdrażania ograniczeń na podstawie dyrektywy 91/676/EWG.

DZIAŁ 6

Programy rolno-środowiskowe

Artykuł 13

Zobowiązania dotyczące ekstensyfikacji chowu zwierząt lub zróżnicowanego zarządzania chowem zwierząt muszą spełniać następujące warunki:

a) gospodarowanie na użytkach zielonych jest kontynuowane;

b) zwierzęta są rozmieszczane na obszarze gospodarstwa w taki sposób, aby cała powierzchnia pastwisk została utrzymana i aby zarazem uniknąć nadmiernego wypasania i niedostatecznej eksploatacji;

c) zagęszczenie zwierząt musi być określone z uwzględnieniem wszystkich wypasanych zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie lub, w przypadku zobowiązania mającego na celu ograniczenie wymywania substancji użyźniających, wszystkich zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie objętych danym zobowiązaniem.

Artykuł 14

1. Wsparcie może obejmować zobowiązania:

a) hodowla zwierząt gospodarskich ras lokalnych, pochodzących z danego obszaru i zagrożonych wyginięciem,

b) ochrona genetycznych zasobów roślinnych naturalnie dostosowanych do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną.

2. Lokalne rasy i genetyczne zasoby roślinne muszą odgrywać rolę w zachowaniu środowiska naturalnego na obszarze, do którego będą stosowane środki wymienione w ustępie 1.

Gatunki zwierząt gospodarskich kwalifikujące się do wsparcia, jak i kryteria do określenia progu zagrożenia wyginięciem ras lokalnych, są podane w tabeli zamieszczonej w załączniku I niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 15

Dla celów określonych w drugim akapicie art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nakłady kapitałowe są uznawane za niedochodowe pod warunkiem, że nie prowadzą do żadnego znaczącego zwiększenia wartości netto lub opłacalności gospodarstwa.

Artykuł 16

Zobowiązania rolno-środowiskowe wychodzące poza minimalny okres pięciu lat, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, nie są przyjmowane na okres dłuższy niż okres, który jest rozsądnie niezbędny do wystąpienia ich skutków środowiskowych. Nie powinien być on dłuższy niż 10 lat, z wyjątkiem przypadku szczególnych zobowiązań, dla których dłuższy okres uznawany jest za niezbędny.

Artykuł 17

Różne zobowiązania rolno-środowiskowe mogą być łączone między sobą pod warunkiem, że się uzupełniają i są kompatybilne.

W przypadku takiego połączenia środków rolno-środowiskowych poziom wsparcia uwzględnia utratę dochodu i dodatkowe koszty wynikające z połączenia.

Artykuł 18

1. Poziomem referencyjnym do wyliczania utraconego dochodu i dodatkowych kosztów wynikających z podjętych zobowiązań jest właściwy poziom zwykle stosowanej dobrej praktyki gospodarowania na obszarze, do którego stosują się dane środki rolno-środowiskowe.

W przypadkach uzasadnionych sytuacją rolniczą i środowiskową, skutki ekonomiczne opuszczenia ziemi lub zaprzestania niektórych praktyk gospodarowania mogą być uwzględnione.

2. Płatności nie mogą być dokonywane na jednostkę produkcyjną, z wyjątkiem wsparcia na hodowlę zwierząt gospodarskich zagrożonych wyginięciem, które może być wypłacane na jednostkę hodowlaną lub na sztukę hodowanych zwierząt. W przypadkach, w których zobowiązania wyrażane są zwykle w jednostkach innych niż jednostki powierzchni, państwa członkowskie mogą wyliczać płatności na podstawie tych jednostek.

3. W specyficznych przypadkach, wymienionych w ustępie 2, państwa członkowskie zapewnią przestrzeganie maksymalnych rocznych sum kwalifikujących się jako wsparcie ze strony Wspólnoty zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999. 

W tym celu państwa członkowskie mogą:

a) ustalić limit w stosunku do liczby jednostek na hektar gospodarstwa, do którego stosują się zobowiązania rolno-środowiskowe, lub

b) określić ogólną sumę maksymalną w stosunku do każdego uczestniczącego gospodarstwa i zapewnić zgodność płatności dla każdego gospodarstwa z tym limitem.

4. Ograniczenia użycia nawozów, środków ochrony roślin lub innych nakładów stanowią podstawę płatności, tylko w przypadku, gdy ograniczenia te są technicznie i ekonomicznie mierzalne.

Artykuł 19

Państwa członkowskie określają potrzeby, na podstawie obiektywnych kryteriów, w zakresie środków zachęcających zgodnie z trzecim akapitem art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.

Środki zachęcające nie mogą przekroczyć 20% utraconego dochodu lub dodatkowych kosztów wynikających z podjętego zobowiązania, z wyjątkiem przypadku szczególnych zobowiązań, w odniesieniu do których wyższa stawka uznawana jest za niezbędną dla efektywnego wdrożenia danych środków.

Artykuł 20

Rolnik podejmujący zobowiązanie rolno-środowiskowe w stosunku do części gospodarstwa powinien spełniać co najmniej standardy zwykle stosowanej dobrej praktyki w całym gospodarstwie.

Artykuł 21

1. Państwa członkowskie mogą zezwolić na przekształcenie danego zobowiązania w inne zobowiązanie podczas okresu ważności zobowiązań pod warunkiem, że:

a) jakakolwiek tego rodzaju zmiana stanowi niekwestionowaną korzyść dla środowiska,

b) istniejące zobowiązanie zostaje w znacznym stopniu wzmocnione, i

c) zatwierdzony pogram obejmuje zobowiązania, których ono dotyczy.

Zobowiązanie rolno-środowiskowego może zostać przekształcone w zobowiązanie obejmujące zalesianie gruntów rolnych zgodnie z artykułem 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 pod warunkami wymienionymi w punktach a) i b) pierwszego akapitu tego ustępu. Zobowiązanie rolno-środowiskowe wygasa, przy czym zwrot wydatków nie jest wymagany.

2. Państwa członkowskie mogą postanowić dostosowanie zobowiązań rolno-środowiskowych podczas okresu ważności zobowiązań pod warunkiem, że zatwierdzony program przewiduje takie dostosowania i że dostosowanie jest należycie uzasadnione z uwzględnieniem celów zobowiązania.

DZIAŁ 7

Poprawa przetwórstwa i marketingu produktów rolnych

Artykuł 22

Kwalifikujące się wydatki mogą obejmować:

a) budowę i zakup majątku nieruchomego z wyjątkiem zakupu gruntów;

b) nowe maszyny i sprzęt włącznie z oprogramowaniem komputerowym;

c) koszty ogólne, takie jak opłaty za usługi architektoniczne, inżynierskie i doradcze, badania wykonalności, zakup patentów i licencji.

Koszty wymienione w punkcie c) pierwszego akapitu są kosztami dodatkowymi w stosunku do kosztów, o których mowa w punktach a) i b) i są uważane za wydatki kwalifikujące się, gdy nie przekraczają pułapu 12% tych wydatków.

Artykuł 23

1. Dla celów art. 26 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, istnienie zwykłych rynkowych możliwości zbytu oceniane jest na odpowiednim poziomie z uwagi na:

a)	przedmiotowe produkty,

b)	rodzaje inwestycji;

c)	istniejący i planowany potencjał.

2. Uwzględnia się wszelkie ograniczenia produkcji lub limity wsparcia ze strony Wspólnoty w ramach wspólnych organizacji rynków.

Artykuł 24

W najbardziej oddalonych regionach wsparcie może być przyznane na inwestycje w przetwórstwie lub marketingu produktów pochodzących z krajów trzecich pod warunkiem, że przetworzone produkty przeznaczone są na rynek danego regionu. 

W celu uzyskania zgodności z warunkiem ustanowionym w pierwszym akapicie, wsparcie jest ograniczone do zdolności przetwórczych, odpowiadającym potrzebom regionu pod warunkiem, że zdolności przetwórcze nie przekraczają potrzeb regionu.

DZIAŁ 8

Leśnictwo

Artykuł 25

Lasy wykluczone ze wsparcia przewidzianego w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 są to:

a)	lasy lub grunty zalesione przez władze centralne lub regionalne lub przez przedsiębiorstwa państwowe,

b)	lasy i inne zalesione grunty będące własnością skarbu państwa,

c)	lasy będące własnością osób prawnych, których co najmniej 50% kapitału należy do jednej z instytucji, o których mowa w punktach a) i b).

Artykuł 26

Grunty rolne kwalifikujące się do uzyskania wsparcia na zalesienie zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 są określane przez państwo członkowskie i obejmują w szczególności grunty orne, użytki zielone, stałe pastwiska oraz grunty używane pod uprawy trwałe, gdzie gospodarka rolna odbywa się w sposób stały.

Artykuł 27

1. Dla celów drugiego akapitu art. 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określenie “rolnik” oznacza osobę, która poświęca zasadniczą część swojego czasu pracy na działalność rolniczą i uzyskuje z niej znaczną część swoich dochodów według szczegółowych kryteriów, które określa państwo członkowskie.

2. Dla celów drugiego akapitu art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określenie “gatunki szybko rosnące uprawiane w krótkim okresie czasu” oznacza gatunki, dla których czas rotacji, to znaczy okres czasu oddzielający dwa wyręby w tym samym miejscu, jest  krótszy niż 15 lat.

Artykuł 28

1. Wsparcie przewidziane w artykule 32 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nie może być przyznawane w stosunku do obszarów, dla których przyznane zostało wsparcie przewidziane w artykule 31 tego rozporządzenia.

2. Płatności mające na celu utrzymanie przecinek przeciwogniowych poprzez środki o charakterze rolniczym na podstawie drugiego myślnika art. 32 ust. 1 rozporządzenia (WE) 1257/1999 nie są przyznawane dla obszarów, które są przedmiotem wsparcia rolno-środowiskowego.

Płatności te powinny być zgodne ze wszelkimi ograniczeniami produkcji lub limitami wsparcia ze strony Wspólnoty w ramach wspólnych organizacji rynków i uwzględniać płatności dokonane w ramach tych wspólnych organizacji rynków.

DZIAŁ 9

Zasady wspólne dla większej liczby środków

Artykuł 29

Dla celów trzeciego myślnika art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określenie “zwykle stosowane dobre praktyki gospodarowania” oznacza standardy gospodarowania, których racjonalnie postępujący rolnik przestrzegałby w danym regionie.

Państwa członkowskie ustalają sprawdzalne standardy w swoich planach rozwoju obszarów wiejskich. Standardy te powinny prowadzić co najmniej do przestrzegania ogólnych obowiązujących wymogów środowiskowych.

Artykuł 30

Gdy podczas okresu ważności zobowiązania podjętego jako warunek przyznania wsparcia beneficjent przekazuje całość lub część swojego gospodarstwa innej osobie, ta ostatnia może przejąć zobowiązanie na pozostały okres. Jeśli zobowiązanie nie jest przekazywane, beneficjent zwraca przyznane mu wsparcie.

Państwa członkowskie mogą nie wymagać tego zwrotu, jeśli beneficjent, który wypełnił już znaczną część swojego zobowiązania, ostatecznie zaprzestaje działalności rolniczej a przejęcie zobowiązania przez następcę okazuje się niewykonalne.

Państwa członkowskie mogą podjąć szczególne środki w przypadku niewielkich zmian w sytuacji gospodarstwa, aby zapobiec sytuacji, w której zastosowanie przepisu pierwszego akapitu doprowadziłoby do niewłaściwych skutków z punktu widzenia podjętego zobowiązania.

Artykuł 31

1. Gdy podczas okresu ważności zobowiązania podjętego jako warunek przyznania wsparcia beneficjent zwiększa powierzchnię swojego gospodarstwa, państwa członkowskie mogą postanowić o rozszerzeniu zobowiązania o dodatkową powierzchnię, na pozostały okres ważności zobowiązania zgodnie z ustępem 2 lub, że pierwotne zobowiązanie zostanie zastąpione przez nowe zgodnie z ustępem 3. 

Zostaną ustalone przepisy dla przypadku zastąpienia, gdy powierzchnia objęta zobowiązaniem zostanie zwiększona w ramach tego samego gospodarstwa.

2. Rozszerzenie wymienione w ustępie 1 może być przyznane wyłącznie pod następującymi warunkami:

a) stanowi niekwestionowaną korzyść dla danego środka;

b) jest uzasadnione ze względu na rodzaj zobowiązania, długość pozostającego okresu i wielkości dodatkowej powierzchni;

c) nie utrudnia skuteczności weryfikacji zgodności z warunkami przyznania wsparcia,

Dodatkowa powierzchnia wymieniona w punkcie b) powinna być znacznie mniejsza niż powierzchnia początkowa lub nie większa niż dwa hektary.

3. Nowe zobowiązanie wymienione w ustępie 1 obejmie całą powierzchnię na warunkach co najmniej równie surowych, jak warunki pierwotnego zobowiązania.

Artykuł 32

Jeśli beneficjent nie jest w stanie nadal wypełniać podjętego zobowiązania ze względu na fakt, że gospodarstwo jest przedmiotem nowego podziału działek lub innych działań władz państwowych związanych ze scalaniem gruntów, państwa członkowskie podejmują środki konieczne dla umożliwienia dostosowania zobowiązania do nowej sytuacji gospodarstwa. Jeśli dostosowanie takie okazuje się niemożliwe, zobowiązanie traci ważność, a zwrot nie jest wymagany w stosunku do okresu, w którym zobowiązanie było ważne.

Artykuł 33

1. Z zastrzeżeniem rzeczywistych okoliczności, które należy uwzględnić w indywidualnych przypadkach, państwa członkowskie mogą uznać w szczególności następujące kategorie siły wyższej:

a) śmierć rolnika;

b) długoterminowa niezdolność rolnika do wykonywania zawodu;

c) wywłaszczenie dużej części gospodarstwa, jeśli wywłaszczenie to nie mogło być przewidziane w dniu podjęcia zobowiązania;

d) klęska żywiołowa poważnie dotykająca grunty rolne gospodarstwa;

e) wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt w gospodarstwie;

f) epizoocja dotykająca część lub całość należącego do rolnika pogłowia.

Państwa członkowskie informują Komisję o kategoriach, które uznają za siłę wyższą.

2. Przypadki siły wyższej wraz odpowiednimi dowodami zadowalającymi właściwe władze winny być przedłożone na piśmie właściwej władzy w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym rolnik jest w stanie dokonać tej czynności.

ROZDZIAŁ II

ZASADY OGÓLNE, PRZEPISY FINANSOWE I ADMINISTRACYJNE

DZIAŁ 1

Zasady ogólne

Artykuł 34

Dla celów drugiego akapitu art. 37 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 stosują się art. 35, 36 i 37 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 35

1. Środki środowiskowe wdrażane w ramach wspólnych organizacji rynków, w ramach środków jakości produktów rolniczych i środków zdrowotnych lub w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich innych niż wsparcie rolno-środowiskowe nie wykluczają wsparcia rolno-środowiskowego na tę samą produkcję pod warunkiem, że wsparcie to stanowi uzupełnienie tych środków i jest z nimi zgodne.

2. W przypadku połączenia jak przewidziano w ustępie 1, stosuje się następujące zalecenia:

a) środki rolno-środowiskowe na gruntach odłogowanych zgodnie z artykułem 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 kwalifikują się do uzyskania wsparcia, jedynie jeśli zobowiązania wykraczają poza właściwe środki rolno-środowiskowe, o których mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

b) w przypadku ekstensyfikacji produkcji bydła, pomoc uwzględnia płatności z tytułu ekstensyfikacji dokonywane zgodnie z artykułem 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999;

c) w przypadku wsparcia dla obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania i ograniczeniach środowiskowych, zobowiązania rolno-środowiskowe uwzględniają warunki ustalone dla wsparcia w odniesieniu do danych obszarów.

3. W celu stosowania ustępu 1 i 2, poziom wsparcia uwzględnia utracony dochód i koszty dodatkowe wynikające z połączenia.

Artykuł 36

W żadnym przypadku to samo zobowiązanie nie może być przedmiotem płatności jednocześnie w ramach wsparcia rolno-środowiskowego i w ramach innego programu pomocy wspólnotowej.

Artykuł 37

Wszelkie wyjątki, o których mowa w pierwszym myślniku drugiego akapitu art. 37 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 państwa członkowskie proponują w swoich planach rozwoju obszarów wiejskich lub dokumentach programowych przygotowanych dla Celu 1 lub 2 jak przewiduje art., 18 ust.1 i art. 19 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

Artykuł 38

Płatności w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich są dokonywane w pełni na rzecz beneficjentów.

Artykuł 39

Rozporządzenie 1685 stosuje się do środków zawartych w programowaniu wspomnianych w art. 40 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, z wyjątkiem przepisów przewidujących inaczej zawartych w rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 i nr 1258/1999 i w niniejszym rozporządzeniu.

DZIAŁ 2

Programowanie

Artykuł 40

Plany rozwoju obszarów wiejskich, o których mowa w tytule III, rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 są przedkładane zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 41

1. Zatwierdzenie dokumentów programowych wspomnianych w art. 44 ust.2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 określa ogólną kwotę wsparcia Wspólnoty.

Kwota ta zawiera:

a)	wydatki odnoszące się do środków przedstawionych zgodnie z nowym programowaniem rozwoju obszarów wiejskich, w tym wydatki na ocenę zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

b)	wydatki ponoszone zgodnie z poprzednimi środkami towarzyszącymi objętymi rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92 (), (EWG) nr 2079/92 () i EWG nr 2080/92 () jak również wydatki poniesione zgodnie ze środkami objęte  wcześniejszymi rozporządzeniami, uchylonymi przez wyżej wymienione rozporządzenia;

c)	wydatki poniesione na środki zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2603/1999.

2 Poza przepisami ustępu 1, zatwierdzenie może obejmować również alokacji i wykorzystanie sum udostępnionych państwom członkowskim jako dodatkowe wsparcie Wspólnoty zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999.

Artykuł 42

Państwa członkowskie udostępniają publicznie programy rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 43

Jeśli środki rozwoju obszarów wiejskich są przedstawiane w formie ogólnych rozporządzeń ramowych, plany rozwoju obszarów wiejskich powinny zawierać odpowiednie odniesienie do tych rozporządzeń.

Artykuły 40, 41 i 42 są również stosowane w przypadku wymienionym w pierwszym akapicie.

Artykuł 44

1. Poprawki wnoszone do dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich i do pojedynczych dokumentów programowych Celu 2 w przypadku środków rozwoju obszarów wiejskich finansowanych przez Sekcję Gwarancji EAGGF  powinny być należycie uzasadnione w szczególności podawać następujące informacje:

a) powody i trudności we wdrażaniu, uzasadniające dostosowanie dokumentów programowych;

b) oczekiwane wyniki poprawki;

c) wpływ na finansowanie i weryfikację zobowiązań.

2. Komisja działając zgodnie z procedurą ustaloną odpowiednio, w art. 50 ust. 2 i art. 48 ust. rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 zatwierdza poprawki wnoszone do dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich i do pojedynczych dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich Celu 2 w przypadku środków rozwoju obszarów wiejskich finansowanych przez Sekcję Gwarancji EAGGF, gdy mają one związek z:

a) priorytetami;

b) głównymi cechami środków wsparcia podanymi w załączniku II, włącznie ze zmianami poziomu wkładu Wspólnoty;

c) ogólną kwotą wsparcia Wspólnoty;

d) przydziałem funduszy na jakikolwiek środek, zmieniającym go o więcej niż 10% w stosunku do kwoty przewidzianej dla całego okresu programowania, przy czym wyliczeń dokonuje się na podstawie dokumentów programowych zatwierdzonych przez Komisję; 

e) dodatkowym finansowaniem w postaci pomocy państwa do jakiegokolwiek środka zmieniającym je o więcej niż 10% w stosunku do kwoty zapewnionej na dany środek w całym okresie programowania, przy czym wyliczeń dokonuje się na podstawie dokumentów programowania zatwierdzonych przez Komisję.

Punkty d) i e) nie stosują się do środków o przydziale finansowym niższym niż 5% ogólnej sumy programu na cały okres programowania.

3. Poprawki przedkładane są Komisji jako jedna propozycja na program nie więcej niż jeden raz rocznie.

4. Informacja o poprawkach o charakterze finansowym, których nie obejmują punkty d) i e) ustępu 2 jest przekazywana Komisji do wiadomości w planowym terminie.

5. O wszelkich innych poprawkach niż wymienione w ustępie 2 i 4 Komisja jest informowana co najmniej dwa miesiące przed ich wejściem w życie.

Artykuł 45

W przypadku późniejszej zmiany prawa wspólnotowego, dokumenty programowe rozwoju obszarów wiejskich i pojedyncze dokumenty programowe Celu 2 są korygowane zgodnie ze zmianami prawa Wspólnoty.

Art. 44 ust. 3 nie stosuje się do tych korekt.

Jeśli zmiany dokumentów programowych rozwoju obszarów wiejskich i pojedynczych dokumentów programowych Celu 2 ograniczają się do uzgodnienia dokumentu z nowym prawem Wspólnoty, Komisja jest informowana o takich zmianach. 

DZIAŁ 3

Środki dodatkowe i inicjatywy Wspólnoty

Artykuł 46

Zasięg pomocy z Sekcji Gwarancji EAGGF na środki podejmowane w ramach inicjatywy Wspólnoty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich jest rozszerzony na całą Wspólnotę, a jej finansowanie jest rozszerzone na środki kwalifikujące się w na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1783/1999 () i (WE) nr 1784/1999 ().

DZIAŁ 4

Przepisy finansowe

Artykuł 47

1. Państwa członkowskie przedkładają Komisji nie później niż 30 września każdego roku następujące informacje odnośnie każdego dokumentu programowego rozwoju obszarów wiejskich i odnośnie każdego pojedynczego dokumentu programowego Celu 2 w przypadku finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich przez Sekcję Gwarancji EAGGF:

a)	zestawienie wydatków poniesionych podczas bieżącego roku finansowego oraz wydatków pozostających do wydatkowania do końca bieżącego roku objętych wsparciem Wspólnoty jak określa art. 41 ust. 1; oraz
b)	poprawione prognozy wydatków na następne lata finansowe do końca danego okresu programowego zgodnie z przydziałem dla każdego państwa członkowskiego.

Informacje te są przekazywane w postaci formacie tabeli stosowanej w modelu komputerowym dostarczonym przez Komisję.

2. Z zastrzeżeniem ogólnych zasad przyjętych w zakresie dyscypliny budżetowej, jeśli informacje, które państwa członkowskie są obowiązane przekazywać Komisji zgodnie z ustępem 1 są niekompletne lub termin ich przedstawienia jest niedotrzymany, Komisja zmniejsza zaliczki na podstawie okresowej i zryczałtowanej w chwili zapisywania w na kontach wydatków rolnych.

Artykuł 48

1. Dla miesiąca, w którym jest przyjmowana decyzja zatwierdzająca dokumenty programowe rozwoju obszarów wiejskich lub pojedynczy dokument programowy Celu 2, w przypadku finansowania środków rozwoju obszarów wiejskich przez Sekcję Gwarancji EAGGF, agencje płatnicze mogą zapisać na rachunkach wydatków zaliczkę nie przekraczającą 12,5% średniego rocznego udziału EAGGF, uwzględnioną w dokumentach programowych, obejmującą wydatki ustalone w art. 41 ust. 1. 

Zaliczkę stanowią środki obrotowe, które w zasadzie mogą być odzyskane dopiero na zakończenie okresu programowego w odniesieniu do każdego dokumentu programowego, lub gdy zagregowana suma wydatków poniesionych przez EAGGF i kwoty zaliczek jest równa ogólnemu udziałowi EAGGF przewidzianemu w dokumentach programowych.

2. Dla państw których walutą nie jest euro, zaliczki zgodnie z  ustępem 1 są zapisywane na kontach z datą wpisania, z zastosowaniem przelicznika obowiązującego w przedostatnim dniu roboczym Komisji w miesiącu poprzedzającym miesiąc w którym agencja płatnicza wpisuje tę zaliczkę na kontach.

Artykuł 49

1. W stosunku do każdego państwa członkowskiego wydatki deklarowane na dany rok finansowy są finansowane w granicach kwot notyfikowanych Komisji na podstawie litery b) pierwszego punktu art. 47 ust. 1, które są pokryte alokacjami zapisanymi w budżecie na dany rok finansowy.

2. Jeśli ogólna suma prognoz notyfikowanych zgodnie z literą b) pierwszego punktu art. 47. ust. 1 przekracza przydziały zapisane w budżecie na dany rok finansowy, maksymalne kwoty wydatkowane przez każde państwo członkowskie zostaną ograniczone przy użyciu formuły stosowanej do ustanowienia odpowiednich rocznych alokacji określonych w decyzji 1999/695/WE.

Jeśli po tej redukcji alokacje są dostępne ponieważ przewidywania niektórych państw członkowskich były poniżej ich rocznych alokacji to sumy dodatkowe zostaną przydzielone proporcjonalnie państwom członkowskim odpowiednio do ich rocznych alokacji po upewnieniu się że przewidywane sumy dla poszczególnego państwa członkowskiego, o których mowa w pierwszym ustępie nie są przekroczone. Komisja notyfikuje państwom członkowskim w ten sposób dostosowane przewidywania w miesiącu następującym po przyjęciu budżetu na dany rok finansowy.

3. Jeśli wydatki rzeczywiście poniesione przez państwo członkowskie w jakimkolwiek roku finansowym przekraczają sumy notyfikowane zgodnie z literą b) pierwszego punktu art. 47. ust. 1 lub sumy wynikające ze stosowania ustępu 2 tego artykułu, wydatki przekraczające w bieżącym roku finansowym są brane pod uwagę jako podstawa do proporcjonalnego podziału alokacji, które pozostają dostępne po zwrocie pozostałym państwom członkowskim poniesionych wydatków.

4. Jeśli wydatki rzeczywiście poniesione przez państwo członkowskie w danym roku finansowym są mniejsze niż 75% kwot, o których mowa w ustępie 1, wydatki, które mają być uznane na następny rok finansowy są zmniejszane o jedną trzecią różnicy pomiędzy tym progiem, lub kwotami wynikającymi ze stosowania ustępu 2 jeśli są one niższe a rzeczywistymi wydatkami poniesionymi podczas danego roku finansowego.

Zmniejszenie to nie jest uwzględniane przy ustalaniu rzeczywistych wydatków w roku finansowym następującym po roku, w którym zmniejszenie zostało zastosowane.

5. Ustęp 4 nie stosuje się do pierwszej deklaracji wydatków poniesionych w roku finansowym 2000 zgodnie z dokumentami programowymi rozwoju obszarów wiejskich lub zgodnie z pojedynczym dokumentem programowym Celu 2 w przypadku środków rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z Sekcji Gwarancji EAGGF.

Artykuł 50

Artykuły 47, 48 i 49 niniejszego rozporządzenia nie stosują się do wydatków poniesionych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999.

Artykuł 51

Wspólnota bierze udział w finansowaniu ocen w państwach członkowskich zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999, jeśli takie oceny przyczyniają się do bieżącej oceny na poziomie Wspólnoty dzięki ich zakresowi, a w szczególności poprzez ich odpowiedzi na kwestionariusze oceniające i ich jakość.

Udział Wspólnoty nie przekracza 50% pułapu, który z wyjątkiem przypadków należycie uzasadnionych, wynosi 1% ogólnego kosztu programu rozwoju obszarów wiejskich. Dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich, co najmniej 40% współfinansowania dotyczy oceny ex post.

Artykuł 52

1. Beneficjenci środków wsparcia do inwestycji na podstawie Tytułu II, Działu I, VII, VIII i IX rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 mogą wnioskować o zaliczki do właściwych agencji płatniczych jeśli taka możliwość jest zawarta w dokumencie programowym. Jeśli chodzi o beneficjentów sektora publicznego zaliczki te mogą być mogą być przyznane gminom i stowarzyszeniom gmin i jednostkom podlegającym prawu publicznemu.

2. Suma zaliczki nie przekracza 20% ogólnych kosztów inwestycji, a jej wypłacenie podlega ustanowieniu gwarancji bankowej odpowiadającej 110% sumy zaliczki.

Jednakże, w przypadku beneficjentów sektora publicznego wymienionych w ustępie 2, agencje płatnicze mogą przyjąć pisemne gwarancje od ich władz, zgodnie z przepisami stosowanymi w krajach członkowskich, gwarancje te pokrywają sumę równą procentowi wymienionemu w pierwszym akapicie, pod warunkiem, że władze te podejmują się zapłacić sumę pokrytą przez ich gwarancję w przypadku gdy uprawienia do zapłaconej zaliczki nie zostały ustalone.

3. Gwarancja jest zwalniana, gdy tylko właściwa agencja stwierdzi, że suma rzeczywistych wydatków poniesionych na inwestycję przekracza kwotę zaliczki.

4. Agencje płatnicze są zobowiązane do deklarowania Sekcji Gwarancji EAGGF kwot odpowiadających współfinansowaniu Wspólnoty:

a)	wypłaconych zaliczek,
b)	 rzeczywistych wydatków wypłaconych beneficjentom, pomniejszonych o sumy zaliczek już wypłaconych.

DZIAŁ 5

Monitorowanie i ocena

Artykuł 53

Zgodnie z art. 48 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 roczne raporty z postępów są przedkładane Komisji do 30 kwietnia każdego roku i obejmują poprzedni rok kalendarzowy. 

Każdy raport z postępów zawiera następujące informacje:

a) wszelkie zmiany ogólnych warunków dotyczących wdrażania środka, a szczególności wszelkie znaczące trendy społeczno-ekonomiczne lub zmiany polityki krajowej, regionalnej lub sektorowej;

b) postępy w realizacji środków i priorytetów w odniesieniu do ich operacyjnych i specjalnych celów wyrażone w postaci wskaźników ilościowych;

c) działania podjęte przez organ zarządzający i komitet monitorujący, jeśli istnieją przepisy ustanawiające taki komitet, w celu zapewnienia wysokiej jakości i skuteczności wdrażania, a w szczególności:

i) środki monitorowania, kontrola finansowa i ocena, włącznie z procedurami gromadzenia danych,

ii) wykaz głównych problemów napotkanych w zarządzaniu środkiem i wszelkie podjęte kroki;

d) środki podjęte w celu zapewnienia kompatybilności z politykami Wspólnoty.

Wskaźniki, o których mowa w punkcie b) drugiego akapitu ustępu pierwszego powinny być zgodne w miarę możliwości z zaleceniami dotyczącymi wspólnych wskaźników określonych we wskazówkach opracowanych przez Komisję. Jeśli dodatkowe wskaźniki potrzebne są do skutecznego monitorowania postępów w osiąganiu celów zawartych w dokumentach programowych rozwoju obszarów wiejskich, należy je również dołączyć.

Artykuł 54

1. Oceny wykonywane są przez niezależne instytucje oceniające, zgodnie z uznanymi praktykami oceny.

2. Oceny stanowią w szczególności odpowiedzi na wspólne kwestionariusze oceniające sporządzone przez Komisję we współpracy z państwami członkowskim, z załączonymi z zasady w kryteria i wskaźniki dotyczące osiągnięć.

3. Organ odpowiedzialny za zarządzanie programem rozwoju obszarów wiejskich gromadzi odpowiednie zasoby potrzebne do wykonania ocen, wykorzystania wyników monitorowania, uzupełnione w razie konieczności dodatkowymi informacjami.

Artykuł 55

1. Ocena ex ante polega na analizie odchyleń, braków i możliwości bieżącej sytuacji, ocenie zgodność proponowanej strategii z sytuacją i celami, a także dotyczy przeglądu spraw poruszonych we wspólnym kwestionariuszu oceniającym. Obejmuje ocenę oczekiwanego oddziaływania wybranych priorytetów i określa ilościowo ich cele, jeśli jest to możliwe. Polega również na sprawdzeniu zaproponowanych rozwiązań wdrożeniowych i ich zgodności ze wspólną polityką rolną i innymi politykami.

2. Ocena ex ante należy do zakresu zadań organów opracowujących plan rozwoju obszarów wiejskich i stanowi jego część.

Artykuł 56

1. Ocena średniookresowa i ocena ex post dotyczą szczegółowych aspektów danego dokumentu programowego rozwoju obszarów wiejskich i odpowiednich punktów kwestionariuszy oceniających na poziomie Wspólnoty. Te ostatnie obejmują warunki życia i strukturę ludności wiejskiej, zatrudnienie i dochody z działalności gospodarstw lub z działalności poza gospodarstwem, struktury rolne, towary rolne, jakość, konkurencyjność, zasoby leśne i sprawy środowiskowe. 

Jeśli dane pytanie wspólnego kwestionariusza oceniającego jest uznawane za niewłaściwe w stosunku do danego dokumentu programowego rozwoju obszarów wiejskich, fakt ten należy uzasadnić.

2. Ocena średniookresowa, odnosząc się do kwestionariusza oceniającego, polega w szczególności na zbadaniu wstępnych osiągnięć, ich znaczenia i zgodności z dokumentem programowym rozwoju obszarów wiejskich oraz stopnia, w jakim cele zostały osiągnięte. Obejmuje również ocenę wykorzystania środków finansowych oraz monitorowania i wdrażania.

Ocena ex post, odnosząc się do kwestionariusza oceniającego, zwraca szczególną uwagę na wykorzystanie środków finansowych oraz efektywność i skuteczności pomocy i jej oddziaływania, wyciąga także wnioski dotyczące polityki rozwoju obszarów wiejskich, włącznie z jej wkładem do wspólnej polityki rolnej.

3. Ocena średniookresowa i ocena ex post są dokonywane w porozumieniu z Komisją pod odpowiedzialnością organu zarządzającego programem rozwoju obszarów wiejskich.

4. Jakość poszczególnych ocen jest przedmiotem oceny ze strony organu zarządzającego programem rozwoju obszarów wiejskich, komitetu monitorującego, jeśli taki istnieje, oraz przez Komisję z wykorzystaniem uznanych metod. Wyniki ocen są podawane do wiadomości publicznej.

Artykuł 57

1. Raport z oceny średniookresowej jest przekazywany Komisji do 31 grudnia 2003 r. Organ odpowiedzialny za zarządzanie programem rozwoju obszarów wiejskich informuje Komisję w raporcie z oceny o zastosowaniu się do zaleceń. Komisja przygotowuje syntezę na szczeblu Wspólnoty po otrzymaniu poszczególnych raportów z oceny. W razie konieczności ocena średniookresowa jest uaktualniana do 31 grudnia 2005 r.

2. Raport z oceny ex post przekazywany jest Komisji nie później niż dwa lata od zakończenia okresu programowego. W ciągu trzech lat od zakończenia okresu programowego i po otrzymaniu poszczególnych raportów z oceny, Komisja przygotowuje syntezę na szczeblu Wspólnoty.

3. Raporty z oceny zawierają wyjaśnienie zastosowanych metod, włącznie z ich wpływem na jakość danych i wyników. Raporty obejmują opis kontekstu i zawartości programu, informacje finansowe, odpowiedzi wraz z użytymi wskaźnikami na wspólny kwestionariusz oceniający i na kwestionariusze opracowane na poziomie krajowym i regionalnym, a także wnioski i zalecenia. Ich struktura powinna stosować się w miarę możliwości do zaleceń dotyczący struktury raportów oceniających przygotowanych przez Komisję.

DZIAŁ 6

Wnioski, kontrole i sankcje

Artykuł 58

1. Wnioski o przyznanie wsparcia na rozwój obszarów wiejskich dotyczące powierzchni lub zwierząt, które składane są oddzielnie od wniosków o pomoc na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, wskazują wszystkie powierzchnie i zwierzęta należące do danego gospodarstwa, właściwe dla potrzeb kontroli wniosków w ramach danego środka, włącznie z tymi, dla których nie wnioskuje się o wsparcie.

2. W przypadkach, w których środki wsparcia dotyczą powierzchni, działki powinny zostać zidentyfikowane indywidualnie. Podczas okresu ważności zobowiązania działki, których dotyczy wsparcie nie mogą być przedmiotem wymiany, za wyjątkiem przypadków specjalnych przewidzianych w dokumencie programowym.

3. W przypadkach, w których wniosek o płatność jest połączony z wnioskiem o płatności powierzchniowe w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, państwo członkowskie zapewni, aby działki, dla których wnioskuje się o wsparcie w ramach rozwoju obszarów wiejskich były przedmiotem odrębnych deklaracji.

4. Działki i zwierzęta winny być zidentyfikowane zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92.

5. W przypadkach, w których wsparcie ma charakter wieloletni, płatności następujące po roku w którym został złożony wniosek są wykonywane na podstawie rocznego wniosku o wsparcie z wyjątkiem przypadku, w którym państwo członkowskie wprowadziło procedurę pozwalającą na skuteczną roczną weryfikację zgodnie z art.59 ust. 1.

Artykuł 59

1. Wstępne wnioski o udział w systemie i kolejne wnioski o płatności są sprawdzane w sposób zapewniający rzeczywistą weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy. 

Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby weryfikacji każdego środka wsparcia, a także osoby podlegające kontrolom. 

We właściwych przypadkach państwa członkowskie wykorzystują zintegrowany system zarządzania i kontroli ustanowiony rozporządzeniem (EWG) nr 3508/92.

2. Weryfikacje przeprowadzane są poprzez kontrole administracyjne i kontrole na miejscu.

Artykuł 60

Kontrole administracyjne winny być wyczerpujące i obejmować kontrole krzyżowe, między innymi wobec danych pochodzących ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. Powinny odnosić się do powierzchni i zwierząt objętych danym środkiem wsparcia w celu uniknięcia wszelkich nieuzasadnionych płatności pomocy. Kontrolowana jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi.

Artykuł 61

Kontrole na miejscu dokonywane są zgodnie z Tytułem III rozporządzenia (WE) nr 2419/2001. Obejmują one co najmniej 5% beneficjentów rocznie w odniesieniu do wszystkich typów środków rozwoju obszarów wiejskich określonych w dokumentach programowych.

Kontrole na miejscu są rozkładane w ciągu roku zgodnie z analizą ryzyka przedstawioną dla każdego środka rozwoju obszarów wiejskich.

Wszystkie zobowiązania i obowiązki beneficjenta, które mogą być sprawdzone podczas wizytacji, są przedmiotem kontroli.

Artykuł 62

1. Artykuły 30, 31 i 32 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 stosuje się do płatności przyznawanych na podstawie powierzchni, 

Artykuły 36, 38 i 40 tego rozporządzenia stosuje się do wsparcia przyznawanego na podstawie liczby zwierząt.

2. Artykuł 44 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 stosuje się do obydwu typów wsparcia, o których mowa w ustępie 1 tego paragrafu.

3. W przypadku zaistnienia nadmiernych płatności, indywidualny beneficjent środka rozwoju obszarów wiejskich jest zobowiązany do zwrotu zaliczki zgodnie z art. 49 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001.

Artykuł 63

1. Każdy beneficjent który złożył fałszywą deklarację, powstałą w wyniku poważnego zaniedbania, zostanie wykluczony ze wszystkich środków rozwoju obszarów wiejskich w ramach odpowiednich rozdziałów rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, na dany rok kalendarzowy.

2. Gdy fałszywa deklaracja została zrobiona celowo, beneficjent zostanie wykluczony również na rok następny.

3. Kara przewidziana w ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem innych kar przewidzianych w przepisach krajowych.

Artykuł 64

Państwa członkowskie określają kary nakładane w przypadkach naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także podejmują wszelkie kroki niezbędne dla ich wykonania. Przewidziane kary powinny być skuteczne, współmierne i zniechęcające.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 65

1. Rozporządzenie (WE) nr 1750/1999 traci moc.

2. Rozporządzenia i decyzje uchylone przez rozporządzenie (WE) nr 1750/1999 są nadal stosowane do działań zatwierdzonych przez Komisję przed 1 stycznia 2000 r. na podstawie rozporządzeń, o których mowa w art. 55 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999.

Artykuł 66

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia od jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 2002 r.

W imieniu Komisji
Franz FISCHLER
Członek Komisji

ZAŁĄCZNIK I
(Artykuł 14)

Kwalifikowane gatunki zwierząt gospodarskich	Progi poniżej których rasy lokalne są zagrożone wyginięciem
(liczba samic hodowlanych) (1)	
Bydło	7 500	
Owce	10 000	
Kozy	10 000	
Koniowate	5 000	
Świnie	15 000	
Ptactwo	25 000	
(1) Liczba obliczona dla wszystkich państw członkowskich odnosząca się do samic hodowlanych tej samej rasy dla reprodukcji czystej krwi, wpisanych do rejestru uznanego przez państwo członkowskie (np. księga rodowodowa lub księga stada).	

ZAŁĄCZNIK II

PLANY ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH

1.	Tytuł planu rozwoju obszarów wiejskich.

2.	Państwo członkowskie i region administracyjny (jeśli dotyczy).

3.1.	Obszar geograficzny objęty planem.

3.2.	Regiony sklasyfikowane w ramach Celu 1 i 2.

(Artykuł 41 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

Określić:

- Regiony należące do Celu 1 i regiony należące do Celu 1 w sytuacji przejściowej. Stosuje się to wyłącznie do środków towarzyszących (wcześniejsza emerytura, płatności kompensacyjne, środki rolno-środowiskowe i zalesianie gruntów rolnych na podstawie art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999),

- Regiony należące do Celu 2. Stosuje się to do:

1) środków towarzyszących,

2) innych środków, które nie stanowią części programowania w ramach Celu 2.

4.	Planowanie na odpowiednim poziomie geograficznym.

	(Artykuł 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

Jeśli wyjątkowo więcej niż jeden plan rozwoju obszarów wiejskich będzie stosowany w regionie, wskazać:

- wszystkie właściwe plany;

- dlaczego nie jest możliwe połączenie środków w jednym planie;

- relacje pomiędzy środkami w ramach różnych planów i szczegóły dotyczące sposobów zapewnienia kompatybilności i zgodności pomiędzy poszczególnymi planami.

5.	Ilościowy opis bieżącej sytuacji.

(pierwszy myślnik art.  43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

1.	Opis bieżącej sytuacji

Opisać, używając danych ilościowych, bieżącą sytuację obszaru geograficznego z podkreśleniem silnych stron, odchyleń, braków i potencjału w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. Opis ten dotyczy zarówno sektora rolnego i leśnego (włącznie z rodzajem i zakresem trudności w gospodarowaniu na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i ograniczeniach środowiskowych), gospodarki wiejskiej, sytuacji demograficznej, zasobów ludzkich i zatrudnienia oraz stanu środowiska naturalnego.

2.	Oddziaływanie poprzedniego okresu programowego

Opisać oddziaływanie środków finansowych EAGGF, przydzielonych na rozwój obszarów wiejskich w ramach poprzedniego okresu programowego i w ramach środków towarzyszących od roku 1992. Przedstawić wyniki oceny.

3.	Inne informacje

W odpowiednich przypadkach, opisać również środki dodatkowe uzupełniające wspólnotowe środki rozwoju obszarów wiejskich i środki towarzyszące, które oddziaływały na dany obszar objęty programem.

6.	Opis proponowanej strategii, jej celów przedstawionych ilościowo, wybranych priorytetów rozwoju obszarów wiejskich i objętego nimi obszaru geograficznego.

(drugi myślnik art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

1.	Proponowana strategia, cele przedstawione ilościowo, wybrane priorytety

Odnośnie do zidentyfikowanych silnych stron, odchyleń, braków i potencjału danego obszaru opisać w szczególności:

- priorytetowe działania,

- odpowiednią strategię osiągania celów,

- cele operacyjne i oczekiwane oddziaływanie, ujęte ilościowo, jeśli jest to możliwe, w tym także z punktu widzenia zarówno monitorowania oraz szacunki, które mogą być użyte do oceny,

- zakres, w jakim strategia uwzględnia specyficzne cechy danego obszaru,

- w jaki sposób zostanie zastosowane podejście zintegrowane,

- zakres, w jakim strategia uwzględnia włączenie kobiet i mężczyzn,

- zakres, w jakim strategia uwzględnia wszystkie odpowiednie obowiązki wynikające z polityki ochrony środowiska na szczeblu międzynarodowym, wspólnotowym i krajowym, włącznie z tymi, które dotyczą zrównoważonego rozwoju, jakości i zużycia wody, zachowania różnorodności biologicznej, w tym zachowania pewnych gatunków roślin uprawnych i globalnego ocieplenia.

2.	Opis innych środków i ich wyników

Jeśli jest to istotne to opis zawiera wszystkie środki podjęte poza planem rozwoju obszarów wiejskich (inne środki wspólnotowe lub krajowe, takie jak obowiązkowe zasady, kodeksy praktyk i środki pomocy państwa) oraz zakres zaspokojenia przez nie zidentyfikowanych potrzeb.

3.	Obszary objęte specjalnymi środkami lokalnymi

Opisać w odniesieniu do środków określonych w punkcie 8, które nie są stosowane w całym regionie wskazanym w punkcie 3, strefę ich stosowania.

W szczególności zawrzeć:

- przyjętą listę obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania i ograniczeniach środowiskowych na danym obszarze,

- wszelkie zmiany listy obszarów o niekorzystnych warunkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem (art. 55 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999),

- obszary objęte ograniczeniami środowiskowymi wraz z odpowiednim uzasadnieniem.

4.	Harmonogram i rozpoczęcie działań

Proponowany harmonogram wdrażania różnych środków, oczekiwane rozpoczęcie i czas wdrażania (zob. także punkt 8).

7.	Ocena ukazująca oczekiwane oddziaływanie gospodarcze, środowiskowe i społeczne.

(Trzeci myślnik art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

Szczegółowe informacje zgodne z artykułem 43 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.

8.	Orientacyjna globalna tabela finansowa ( rok finansowy EAGGF).

(Myślnik czwarty art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/99)

Tabela programowania  finansowego: programy rozwoju obszarów wiejskich

(mln EUR)
	Rok 1	...Rok 7	Łącznie	
	Wydatki publiczne (1)	Udział
UE (2)	Udział sektora prywatnego (3)	Wydatki publiczne (1)	Udział
UE (2)	Udział sektora prywatnego (3)	Wydatki publiczne (1)	Udział
UE (2)	Udział sektora prywatnego (3)	
Priorytet A										
Środek A 1 (np. rolno-środowiskowy)

zawierający środki zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2078/1992										
Środek A 2...										
...Środek A n										
Łącznie A										
Priorytet B... 										
Środek B 1 (np. wcześniejsza emerytura) zawierający środki zatwierdzone zgodnie z  rozporządzeniem (WE) 2079/1992										
Środek B 2...										
...Środek B n										
Łącznie B										
..Priorytet N1 (np. zalesianie)
zawierający środki zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2080/1992
										
Środek N 2										
...Środek N n										
ŁŁącznie N										
Inne środki										
Ocena										
Poprzednie środki 
przed 1992 r.										
Środki przejściowe 4										
Łącznie inne środki										
Ogólny plan N										

1  Kolumna planowanych (publicznych) wydatków, przewidzianych dla orientacji informacji
2 Kolumna udziału Wspólnoty planowanego dla każdego środka. Udział Wspólnoty w odniesieniu do wydatków do zapłacenia jest obliczany
  stosując wskaźniki i działania określone w programie dla każdego środka. Udział Wspólnoty powinien być liczony w odniesieniu do kwalifikowanych wydatków publicznych (kolumna 2/ kolumna 1) lub ogólnych kosztów kwalifikowanych (kolumna 2/ kolumna 1+ kolumna 
3 Kolumna na planowane (sektor prywatny) wydatki, przewidzianych dla orientacji informacji, gdy taki udział jest przewidziany dla środka.
4  Art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2603/99. Państwa członkowskie muszą określić kryteria, identyfikujące wydatki objęte programem.

STOSOWANIE SUBSYDIÓW POCHODZĄCYCH ZE ZMIANY PRZEZNACZENIA FUNDUSZY

	Rok 1	Rok 2...	...Rok 7	Łącznie	
	Wydatki publiczne	Udział
UE	Wydatki publiczne	Udział
UE	Wydatki publiczne	Udział
UE	Wydatki publiczne	Udział
UE	
Wcześniejsze
emerytury									
Rolno-środowiskowy									
Zalesianie									
Obszary o niekorzystnych warunkach									
Łączna ilość  pochodzących ze zmiany przeznaczenia
funduszy									
 Uwaga: Jeżeli środek obejmuje więcej niż jeden priorytet, wtedy państwo członkowskie dostarcza, dla celów zarządzania finansami,
	dodatkową tabelę scalającą wszystkie wydatki odnośnie do określonego środka. Dodatkowa tabela przestrzega struktury tabeli 
	powyżej i porządek listy poniżej.  	

-	Różne środki zdefiniowane następująco:

a)	inwestycje w gospodarstwach rolnych,
b)	pomoc młodym rolnikom w osiedlaniu się,
c)	szkolenia.
d)	wcześniejsza emerytura,
e)	obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania i obszary z ograniczeniami środowiskowymi,
f)	środowisko rolnicze,
g)	poprawa przetwórstwa i marketingu produktów rolnych,
h)	zalesianie gruntów rolnych,
i)	inne środki wsparcia dla leśnictwa,
j)	poprawa jakości gruntów,
k)	scalanie,
l)	ustanowienie zastępstw w gospodarstw rolnych i usług w zakresie zarządzania gospodarstwami rolnymi,
m)	marketing produktów rolnych wysokiej jakości,
n)	podstawowe usługi dla ludności i gospodarki wiejskiej,
o)	renowacja i rozwój wsi, ochrona i zachowanie dziedzictwa wsi,
p)	różnicowanie działalności rolniczej i działania związane z rolnictwem w celu zapewnienia działalności wielokierunkowej i alternatywnych źródeł dochodu,
q)	zarządzanie zasobami wodnymi w rolnictwie,
r)	 rozwój i poprawa infrastruktury związanej z rolnictwem,
s)	wspomaganie turystyki i rzemiosła,
t)	ochrona środowiska w połączeniu z rolnictwem, zarządzanie leśnictwem i zachowanie krajobrazu oraz dobrostan zwierząt,
u)	odnowienie rolniczego potencjału produkcyjnego zniszczonego przez katastrofy naturalne i wprowadzenie właściwych środków zapobiegawczych,
v)	inżynieria finansowa.

-	zasoby Sekcji Gwarancji EAGGF na środki promocji dostosowania i rozwoju obszarów wiejskich (art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/99) na obszarach Celu 2 (obszary wiejskie): EUR.....mln (% ogółem zgodnie z art. 33).”

9.	Opis środków zamierzonych w celu wdrożenia planów.

(Piąty myślnik art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

Dla każdego punktu podać:

A.	główne cechy środków wsparcia,

B.	pozostałe informacje.

1.	Wymogi ogólne

A.	Główne cechy środków wsparcia:

- lista środków w porządku przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1257/1999;

- wskazanie artykułu lub ustępu, pod który podlega każda płatność z tytułu środków rozwoju obszarów wiejskich. Jeśli powołuje się na dwa lub więcej artykułów płatność musi być podzielona na elementy składowe.

B.	Pozostałe informacje:

Brak

2.	Wymogi dotyczące jednego lub kilku środków

A.	Główne cechy:

- udział Wspólnoty w oparciu o koszt całkowity albo wydatki publiczne;

- nasilenie pomocy i / lub zastosowane kwoty i różnice (rozdziały od I  do VIII);

- wyjątki, o których mowa w artykule pierwszym myślniku drugiego akapitu art. 37 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.

B.	Pozostałe informacje:

- szczegóły dotyczące warunków kwalifikacji;

- kryteria wykazywania rentowności gospodarczej (rozdziały I, II i IV);

- zwykle stosowane dobre praktyki gospodarowania (rozdziały V i VI);

- minimalne standardy dotyczące środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt (rozdziały I, II i VII);

- poziom umiejętności zawodowych i wymaganych kompetencji (rozdziały I, II i IV):

- wystarczająca ocena istnienia zwykłych rynkowych możliwości zbytu dla danych produktów (rozdziały I i VII) zgodnie z artykułami 6 i 26 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999;

- opis wszystkich trwających kontraktów (z poprzedniego okresu), włącznie z warunkami finansowymi oraz stosowanymi do nich procedurami / zasadami.

3.	Informacje wymagane w odniesieniu do specjalnych środków

	Ponadto wymagane są następujące informacje o środkach według poszczególnych rozdziałów:

I.	Inwestycje w gospodarstwach rolnych

A.	Główne cechy:

- podstawowe sektory produkcji i rodzaje inwestycji;

B.	Pozostałe informacje:

- maksymalne limity całkowitych kwot inwestycji kwalifikujących się do uzyskania wsparcia;

- rodzaje pomocy.
- 
tam, gdzie to ma zastosowanie, opis obszarów wiejskich napotykających trudności strukturalne zgodnie z art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia

II.	Ułatwienie młodym rolnikom osiedlania się

A.	Główne cechy:

Brak.

B.	Pozostałe informacje:

- okres czasu przyznany młodym rolnikom na spełnienie kryteriów kwalifikacji w ramach dozwolonego okresu trzech lat zgodnie z art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia,

- limit wiekowy;

- warunki stosujące się do młodych rolników nie osiedlających się jako jedyni kierownicy gospodarstw lub osiedlający się jako członkowie stowarzyszeń lub spółdzielni, których głównym celem jest prowadzenie gospodarstwa rolnego;

- rodzaj pomocy na osiedlenie się.

III.	Szkolenia

A.	Główne cechy:

Brak.

B.	Pozostałe informacje:

- kwalifikujące się działania i beneficjenci;

- zapewnienie że do finansowania nie proponowano systemów i programów kształcenia w zwykłym trybie.

IV.	Wcześniejsza emerytura

A.	Główne cechy:

Brak.

B.	Pozostałe informacje:

- szczegółowy opis warunków dotyczących przekazującego, przejmującego, pracownika  najemnego i zwolnionych gruntów, w szczególności użytkowania gruntów zachowywanych przez przekazującego na cele niehandlowe i czas przyznany na poprawę rentowności,

- rodzaj pomocy, włącznie z opisem metody użytej do obliczania maksymalnych kwot współfinansowania na jedno gospodarstwo i uzasadnienie odpowiednie dla każdego typu beneficjenta;

- opis krajowych systemów emerytalnych i wcześniejszej emerytury;

- szczegóły dotyczące okresu przyznawania pomocy.

V.	Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania i obszary o ograniczeniach środowiskowych

A.	Główne cechy:

- kwoty pomocy:

1.	dla płatności zgodnie z art. 13 pkt. a) rozporządzenia (WE) nr 1257/1999: uzasadnienie zróżnicowania pomocy przy użyciu kryteriów zawartych w art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia;

2.	dla płatności kompensacyjnych zgodnie z art. 13 pkt a) rozporządzenia (WE) nr 1257/1999: propozycje przekroczenia maksymalnej kwoty, która może być współfinansowana zgodnie z drugim akapitem art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 powinny zawierać odpowiednie uzasadnienie. Wymienić w jaki sposób zapewnione zostanie przestrzeganie górnego limitu płatności kompensacyjnych w tych przypadkach i wyjaśnić procedurę administracyjną zapewniającą zgodność z maksymalną kwotą, której współfinansowanie powinno zostać zapewnione,

3.	płatności kompensacyjnych zgodnie z art. 13 pkt. b) i artykułem16 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999: szczegółowe wyliczenia rolnicze wskazujące: (a) utracony dochód i koszty poniesione w wyniku ograniczeń środowiskowych, (b) założenia rolnicze wykorzystane jako punkt odniesienia.

B.	Pozostałe informacje:

- szczegóły dotyczące warunków kwalifikacji, w szczególności:

1.	definicji powierzchni minimalnej;

2.	opisu właściwego mechanizmu przeliczeniowego używanego w przypadku wspólnych pastwisk.
- uzupełnienia list obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania przyjętych lub zmienionych przez dyrektywy Rady i Komisji oraz listy obszarów o ograniczeniach środowiskowych

VI.	Środki rolno-środowiskowe

A.	Główne cechy:

- uzasadnienie zobowiązań na podstawie ich przewidywanego oddziaływania;

- lista lokalnych ras zwierząt gospodarskich zagrożonych wyginięciem oraz liczba samic hodowlanych dla danego obszaru. Liczba ta powinna być potwierdzona przez odpowiednio uznaną jednostkę techniczną lub organizację /stowarzyszenie hodowców, które powinny prowadzić księgę rodowodową lub księgę stada. Ciała te powinny dysponować odpowiednimi umiejętnościami i wiedzą w zakresie identyfikacji ras zwierząt.

- w odniesieniu do genetycznych zasobów roślinnych, zagrożonych wyradzaniem, wykazanie wyradzania genetycznego w oparciu o naukowe wyniki i wskaźniki występowanie rodzimych / prymitywnych odmian, zróżnicowanie ich populacji i przeważające praktyki rolnicze na poziomie lokalnym;

-	szczegółowe informacje dotyczące obowiązków rolników i wszystkich innych warunków zobowiązania, włącznie z zakresem i procedurami dostosowań trwających kontraktów;

-	 szczegółowe wyliczenia rolnicze wskazujące: (a) utracony dochód i koszty poniesione w związku z dobrymi praktykami rolniczymi, (b) założenia agrotechniczne wykorzystane jako punkt odniesienia, (c) poziom zachęty i uzasadnienie zachęty w oparciu o obiektywne kryteria.

B.	Inne elementy:

-	opis zasięgu środka ukazujący zakres stosowania zgodnie z potrzebami, stopień osiągania celów w geograficznym, sektorowym, itd. ujęciu zasięgu;

-	w odniesieniu do wszystkich przedsięwzięć rolno-środowiskowych razem, należy wskazać możliwości ich łączenia oraz zapewnić ich spójność.

VII.	Poprawa przetwórstwa i marketingu produktów rolniczych;

A.	Główne cechy:

- sektory podstawowej produkcji rolniczej

B.	Pozostałe informacje:

- kryteria pozwalające na wykazanie korzyści ekonomicznych dla producentów rolnych.

VII.	Leśnictwo

A.	Główne cechy:

- definicje:

- “gruntów rolnych” w odniesieniu do art. 26 niniejszego rozporządzenia;

- “rolnika” w odniesieniu do art. 27 niniejszego rozporządzenia;

- postanowienia zapewniające, że planowane działania są dostosowane do warunków lokalnych i do środowiska oraz w odpowiednich przypadkach zachowują równowagę między leśnictwem a populacją zwierząt dziko żyjących;

- umowy kontraktowe pomiędzy regionami a potencjalnymi beneficjantami w zakresie działań związanych z artykułem 32 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.

B.	Pozostałe informacje:

- opis kwalifikowanych działań i beneficjentów;

- powiązanie pomiędzy proponowanymi działaniami a krajowymi / niższego szczebla programami leśnymi lub równoważnymi instrumentami;

- istnienie planów ochrony lasów zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty dotyczącym obszarów sklasyfikowanych jako lasy wysokiego lub średniego zagrożenia pożarowego oraz zgodność proponowanych środków z tymi planami ochrony.

IX.	Promowanie dostosowania i rozwoju obszarów wiejskich

A.	Główne cechy:

- opis i uzasadnienie działań proponowanych w ramach każdego środka.

B.	Pozostałe informacje:

- określenie inżynierii finansowej zgodnej z ogólnymi kryteriami kwalifikacji.

10.	Potrzeby w zakresie badań, projektów pokazowych, szkoleń lub pomocy technicznej (w odpowiednich przypadkach).

(Szósty akapit art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

11.	Wyznaczenie właściwych władz i odpowiedzialnych organów.

(Siódmy akapit art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

12.	Przepisy zapewniające efektywne i poprawne wdrożenie planów, włącznie z monitorowaniem i oceną, definicja ilościowych wskaźników dla potrzeb oceny, rozwiązania w zakresie kontroli i sankcji oraz odpowiednia reklama.

(Ósmy akapit art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

1.	Szczegółowe informacje na temat wdrażania artykułów od 52 do 57 niniejszego rozporządzenia 

Powinny one obejmować w szczególności:

- możliwości przyznawania zaliczek niektórym beneficjentom w ramach środków wspierających inwestycje,

- opis obiegu finansowego płatności pomocy dla końcowych beneficjentów,

- rozwiązania w zakresie monitorowania i oceny programu, zwłaszcza systemy i procedury gromadzenia, organizowania i koordynacji danych dotyczących wskaźników finansowych materialnych i wskaźników oddziaływania,

- rola, skład i zasady proceduralne wszelkich komitetów monitorujących,

- kodyfikacja. Kodyfikacja ta winna być zgodna z wzorem dostarczonym przez Komisję.

2.	Szczegółowe informacje na temat wdrażania artykułów od 58 do 64 niniejszego rozporządzenia.

Powinny być tu zawarte specjalne środki kontroli mające na celu weryfikację treści wniosku i zgodności z warunkami wsparcia oraz specjalne zasady nakładania kar.

3) Szczegółowe informacja na temat zgodności z ogólnymi kryteriami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1685/2000

Artykuł 39 niniejszego rozporządzenia

13.	Wyniki konsultacji i wskazanie włączonych władz i organów oraz partnerów społecznych i gospodarczych

(Dziewiąty akapit art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

1.	Opisać:

- partnerów gospodarczych i społecznych i inne odpowiednie instytucje krajowe, z którymi przeprowadza się konsultacje zgodnie z krajowymi zasadami i praktykami,

- władze sektora rolnego i sektora ochrony środowiska oraz instytucje, które należy włączyć w szczególności w opracowywanie, wdrażanie, monitorowanie, ocenę i rewizję środków rolno-środowiskowych i innych środków mających na celu ochronę środowiska, zapewniając w ten sposób równowagę między tymi środkami a innymi środkami rozwoju obszarów wiejskich.

2.	Podsumować wyniki konsultacji i wskazać zakres uwzględnienia uzyskanych opinii i porad.

14.	Równowaga pomiędzy różnymi środkami wsparcia.

(Drugi akapit art. 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

1.	Opisać w odniesieniu do mocnych stron, potrzeb i potencjału:

- równowagę pomiędzy różnymi środkami rozwoju wsi;

- zakres w jakim środki rolno-środowiskowe stosują się na całym terytorium.

2.	Opis ten odnosi się w zależności od danego przypadku do:

- środków podjętych poza ramami rozporządzenia (WE) nr 1257/1999,

- środków podjętych lub przewidzianych w odrębnych planach rozwoju obszarów wiejskich.

15.	Kompatybilność i zgodność.

(Artykuł 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

A.	Główne cechy:

1.	Ocena kompatybilności i  zgodności z:

- innymi politykami Wspólnoty i środkami wdrażanymi w ich ramach, w szczególności z polityką konkurencji,

- innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej, w szczególności jeśli przewidziane są wyjątki w stosunku do artykułu 37 ustęp 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999,

- innymi środkami wsparcia w ramach planów rozwoju obszarów wiejskich,

- ogólnymi kryteriami kwalifikacji.

2.	W odniesieniu do środków, o których mowa w artykule 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, zapewnić i w przypadkach szczególnych wykazać, że:

- środki podejmowane na podstawie szóstego, siódmego i dziewiątego akapitu tego artykułu nie podlegały finansowaniu przez ERDF na obszarach wiejskich objętych Celem 2 i na obszarach w sytuacji przejściowej,

- środki nie wchodziły w zakres jakiegokolwiek innego środka, o którym mowa w Tytule II rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.

B.	Dodatkowe informacje:

Ocena obejmuje w szczególności rozwiązania mające na celu zapewnienie właściwej koordynacji z różnymi władzami odpowiedzialnymi za:

- środki rozwoju wprowadzane w ramach organizacji rynków,

- wszelkie środki rozwoju obszarów wiejskich przewidziane w przepisach krajowych.

16.	Dodatkowa pomoc państwa.

(Artykuł 52 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999)

A.	Główne cechy:

Określić środki, w stosunku do których zostanie przyznane dodatkowe finansowanie w postaci pomocy państwa (artykuł 52 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999). Orientacyjna tabela powinna przedstawiać sumy dodatkowego wsparcia przyznawanego w stosunku do każdego ze środków, których to dotyczy, podczas każdego roku objętego planem.

B.	Pozostałe informacje:

Brak.

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACYJNA

Niniejsze rozporządzenie	Rozporządzenie (WE) nr 1750/1999	
-	Artykuł 1	
Artykuł 1	Artykuł 2	
Artykuł 2	Artykuł 3	
Artykuł 3	Artykuł 4	
Artykuł 5	Artykuł 5, myślnik pierwszy, drugi i trzeci	
Artykuł 4	Artykuł 5, myślnik czwarty i piąty	
Artykuł 6	Artykuł 6	
Artykuł 7	Artykuł 7	
Artykuł 8	Artykuł 8 	
Artykuł 9	Artykuł 9 	
Artykuł 10 	Artykuł 10	
Artykuł 11	Artykuł 11 	
Artykuł 12	Artykuł 11 a	
Artykuł 13	Artykuł 12	
Artykuł 14	Artykuł 13	
Artykuł 15	Artykuł 14	
Artykuł 16	Artykuł 15	
Artykuł 17	Artykuł 16	
Artykuł 18 ust. 1 i 2	Artykuł 17 ust. 1 i 2, myślnik pierwszy	
Artykuł 18 ust. 3	Artykuł 17 ust. 2, myślnik drugi	
Artykuł 18 ust. 4	Artykuł 17 ust. 3	
Artykuł 19	Artykuł 18	
Artykuł 20	Artykuł 19	
Artykuł 21	Artykuł 20	
Artykuł 22	Artykuł 21	
Artykuł 23	Artykuł 22	
Artykuł 24	Artykuł 23	
Artykuł 25	Artykuł 24	
Artykuł 26	Artykuł 25	
Artykuł 27	Artykuł 26	
Artykuł 28	Artykuł 27	
Artykuł 29	Artykuł 28	
Artykuł 30	Artykuł 29 ust. 1	
Artykuł 31	Artykuł 29 ust. 2	
Artykuł 32	Artykuł 29 ust. 3	
Artykuł 33	Artykuł 30	
Artykuł 34	Artykuł 31 ust. 1	
Artykuł 35 ust. 1	Artykuł 31 ust. 2, myślnik pierwszy	
Artykuł 35 ust. 2	Artykuł 31 ust. 2, myślnik drugi	
Artykuł 35 ust. 3	Artykuł 31 ust. 2, myślnik 3	
Artykuł 36	Artykuł 31 ust. 2, myślnik czwarty	
Artykuł 37	Artykuł 31 ust. 3	
Artykuł 38	Artykuł 32	
Artykuł 39	Artykuł 32 a	
Artykuł 40	Artykuł 33 ust. 1	
Artykuł 41 ust. 1	Artykuł 33 ust. 2	
Artykuł 41 ust. 2	Artykuł 33 ust. 2a	
Artykuł 41 ust. 3	Artykuł 33 ust. 3	
Artykuł 42	Artykuł 33 ust. 4	
Artykuł 43 	Artykuł 34	
Artykuł 44 ust. 1	Artykuł 35 ust. 1	
Artykuł 44 ust. 2	Artykuł 35 ust. 2, myślnik pierwszy i drugi	
Artykuł 44 ust. 3	Artykuł 35 ust.2, myślnik trzeci	
Artykuł 44 ust. 5	Artykuł 35 ust. 2, myślnik czwarty	
Artykuł 45, myślnik pierwszy i drugi	Artykuł 35 ust. 2	
Artykuł 46	Artykuł 36	
Artykuł 47	Artykuł 37	
Artykuł 48	Artykuł 38	
Artykuł 49 ust. 1	Artykuł 39 ust. 1	
Artykuł 49 ust. 2	Artykuł 39 ust. 1 a	
Artykuł 49 ust. 3	Artykuł 39 ust. 2	
Artykuł 49 ust. 4	Artykuł 39 ust. 3	
Artykuł 49 ust. 5	Artykuł 39 ust. 4	
Artykuł 50 	Artykuł 39 a	
Artykuł 51	Artykuł 40	
Artykuł 53	Artykuł 41	
Artykuł 54	Artykuł 42	
Artykuł 55	Artykuł 43	
Artykuł 56	Artykuł 44	
Artykuł 57 	Artykuł 45	
Artykuł 58	Artykuł 46	
Artykuł 59	Artykuł 47 ust. 1 i 2	
Artykuł 60	Artykuł 47 ust. 3	
Artykuł 61	Artykuł 47 ust. 4	
Artykuł 62	Artykuł 48 ust. 1	
Artykuł 64	Artykuł 48 ust. 2	
Artykuł 63	Artykuł 48 ust. 3	
-	Artykuł 49 ust. 1	
Artykuł 65	Artykuł 49 ust. 1	
Załącznik I	-	
Załącznik II	Załącznik	
Załącznik III	-